در دل نوار باریکی از سرزمین های اشغالی، غزه به نماد از رنج بی پایان و مقاومت بی امان تبدیل شده است. جایی که حدود ۶۶۳ روز است کودکان با صدای انفجار به خواب میروند و بیدار میشوند و بیمارستان ها به گورستان های بیتاب تبدیل شده اند. در حالیکه تصاویر دلخراشی از تلفات انسانی، ویرانی زیرساخت ها و آوارگی هزاران نفر به طور روزانه منتشر میشود، جامعهی بین المللی همچنان در سکوت سنگین فرو رفته است، سکوت که نه از بی خبری، بلکه از بی عملی و بی ارادگی حکایت دارد. این مقاله تلاش دارد تا با نگاه
