در روزگاری، مردی ملای را گفتند: «شراب بیندازیم، مینوشی؟» گفت: «ناماش نگیر، بینداز!» این حکایت نمونهای از ریاکاری و دوگانگی گفتار و کردار است؛ همان چیزی که امروز در رفتار طالبان نیز بهروشنی دیده میشود. طالبان در ظاهر خود را پاسداران عقیده، استقلال و مرزهای افغانستان مینمایانند، اما در عمل، بر سر همان اصول معامله میکنند. در شعار، میگویند «مرز دیورند را نمیپذیریم»، یا اینکه اعضای تحریک طالبان پاکستانی و سایر گروههای تروریستی در افغانستان حضور ندارند، اما در عمل، امضا میکنند که” یک مکانیسم نظارتی مشخص برای رسیدگی به تهدید تروریسم ناشی از خاک افغانستان به سمت پاکستان
