چنانچه در مطلب گذشته گفتیم امام غزالی خودشناسی را کلید خداشناسی میداند. او برای رسیدن به مرحلهٔ خودشناسی در گام نخست توضیح میدهد که خداوند انسان را از دو چیز آفریدهاست. این دو چیز؛ یکی کالبد ظاهری و دیگری معنای باطن است. مراد از کالبد ظاهری همان تن و جسم است و وسیلهٔ شناخت آن چشم ظاهری. آن دیگری معنای باطن است و برای آن «نفس»، «جان» و «دل» نیز میگویند. وسیلهٔ شناخت این بخش آدم برخلاف بخش ظاهری (جسم) بصیرت باطنی است. در میان این دو بخش آدمی (ظاهر و باطن و یا تن و دل) حقیقت انسان
