چندی پیش در یک گروه تلگرامی در باره «آسیبشناسی تاجیکان؛ فرصتها و چالشها» بحث میکردم. من در آن بحث یکی از بزرگترین مشکلات جامعه تاجیک افغانستان را «فردگرایی» خواندم. «فردگرایی» عبارت از عاطفه و نوع روانشناختی است که باعث میشود هر شهروند از توده هموطنان خود ببُرد و به حلقه خانواده و دوستان خود بپیوندد. یک فردگرا با جامعه بزرگ قطع رابطه میکند تا برای خود جامعه کوچکی متشکل از خانواده و دوستان نزدیک تشکیل بدهد. آنچه که برای او اهمیت دارد، خود، خانواده و دوستان نزدیکش است، نه کشور و قوم و واحدهای بزرگ دیگر. بسیاریها در
