در میان سیاستمداران اکثر جوامع، بسیارگویی و شعار دادن معمول است اما بهمحض دستیابی به مناصب قدرت، عکس شعار اتفاق میافتد و از عمل بهآنچه میگویند، خبری نیست. البته میزان این رفتار که در اصل همان حرف زدن بدون عمل میباشد، در جوامع و کشورها متفاوت است. چنین وضعیتی در کشورهای رو به توسعه یا کمتر توسعهیافته، بیشتر به چشم میخورد. شاید عدم توسعهیافتگی این کشورها هم رابطهی معنیداری با این مسئله داشته باشد. افغانستان نیز جز کشورهای است که در آن، حرف همواره جای عمل را گرفته است. چنانچه بر همین مبنا و رفتارها بوده که هرگز اعتماد