امام محمد غزالی در باب نماز و پس از بیان حقیقت و روح نماز در این مورد مینویسد:« بدان که غفلتِ دل اندر نماز به دو سبب باشد؛ یکی از ظاهر بود و یکی از باطن.» حضرت امام باور دارد که غفلتِ دل در نماز دو سبب دارد؛ سبب ظاهری و سبب باطنی. سبب ظاهری غفلتِ دل در نماز امام غزالی میگوید:« اما آنچه ظاهر بود، آن باشد که نماز جایی کند که هرچیزی همی بیند یا همی شنوند که دل بدان مشغول همی شود و دل تبع [پیرو] چشم و گوش باشد. و علاج این، آن باشد که
