تحلیل

وکیل زیبای پارلمان مصر

۱۴۰۴/۱۰/۲۴ 10:55 بدون دیدگاه

روز دوشنبه هفتهٔ جاری پارلمان مصر به کار آغاز کرد. در نخستین نشست و جلسهٔ افتتاحیه، نمایندگان مراسم تحلیف را انجام دادند و رییس جدید پارلمان را انتخاب کردند. مراسم تحلیف نمایندگان و آغاز فعالیت پارلمان این دوره، سوژه‌های داغی برای کاربران مصری در صفحات اجتماعی فراهم کرد. یکی از این سوژه‌ها، زیبایی وکیل زن مصری، ریهام ابو الحسن است که در صفحات اجتماعی میان مصری‌ها غوغا برپا کرد و ترند شد. ریهام ابوالحسن کیست؟ ریهام ابو الحسن، دختر ابو الحسن الخولی، وکیل پیشین پارلمان مصر و عضو حزب «مستقبل وطن» و تاجر مشهور مصری است. او از دانشکده

بخش دوم و پایانی: دیکتاتور خوب

۱۴۰۴/۱۰/۲۳ 09:44 بدون دیدگاه

باید از خود بپرسیم: آیا از ناحیهٔ فلسفی، قتل مستبد – هر قدر عادل و روشن‌گر باشد و دیدگاه خود را زیر نام منفعت بر دیگران تحمیل نماید – مشروعیت دارد؟ به عبارت دیگر، آیا رواست که انجام و یا انجام ندادن کار مشخصی را بر شخصی به دلیل این‌ که انجام و عدم انجام آن به نفع اوست، تحمیل کنیم؟ آیا در این حالت ما با آن‌ها مانند اشخاص نابالغ برخورد نمی‌کنیم؟ جان استوارت میل این پرسش‌ها را در پژوهش خود دربارهٔ آزادی مطرح نموده و به‌گونهٔ قاطع به آن‌ها پاسخ منفی داده است. او می‌گوید:«اجبار یک

بخش اول: دیکتاتور خوب

۱۴۰۴/۱۰/۲۱ 09:45 بدون دیدگاه

بحث دربارهٔ اعضای خانوادهٔ زشتِ استبداد را با بررسیِ این اصطلاح، که به‌گمان برخی خوشایند می‌نماید، به پایان می‌رسانیم. منظورم اصطلاح مستبد عادل و روشنگر و یا دیکتاتور خوب و عادل… است. این اصطلاح در قرن گذشته در اندیشهٔ سیاسی اروپا پدید آمده و آن‌را در آغاز، مورخین آلمانی به منظور دلالت به نظام معینی در تاریخ معاصر اروپا به کار بردند. به‌گونهٔ عام در هنگام به کارگیری عبارت «استبداد روشن‌گرانه»، مفاهیم شاهی مطلقه موجود در اروپا و مفاهیم عصر رنسانس یکجا می‌شود. منظور از مفاهیم عصر رنسانس به زبان فلسفی، شامل: فرد – عقل- طبیعت- پیشرفت و

ملتِ گریان، مسؤولینِ خندان!

۱۴۰۴/۱۰/۲۰ 20:23 بدون دیدگاه

ما منسوب به ملتی هستیم که همیشه با حسرت زیسته‌ایم و اشک در چشمان‌مان حلقه‌ای ابدی بسته است… ما به سرزمینی نسبت داریم که در آن، «درد» زبانِ مشترک ما شده است و حسرت‌ها هم‌نشین همیشگیِ خانه‌های‌مان گردیده‌اند! ما مردمانی هستیم که «رنج‌ها» به گونهٔ مداوم در کناره‌های قلب‌های ما ساکن اند و «لبخندها»، همانند پرندگانی تیر خورده و آلوده به‌خون، به سختی بر لبان خستهٔ ما می‌نشینند… ما ملت غمگینی هستیم که کودکان‌ِما با اضطراب به سوی مکتب می‌روند و نگران این هستند که مبادا در نیمه‌های راه، فُرصت زندگی از آنان گرفته شود؛ پدرانی‌که از ناتوانی در

جایگاه افغانستان در روابط های بین المللی وجهانی!

۱۴۰۴/۱۰/۱۸ 14:11 بدون دیدگاه

خراسان افغانستان، با موقعیت ژئوپولیتیکی منحصربه‌فرد خود، همواره در قلب تحولات منطقه‌ای و جهانی قرار داشته است. این سرزمین نه‌تنها نقطه اتصال آسیای مرکزی، جنوبی و خاورمیانه است، بلکه در طول تاریخ، گذرگاه اندیشه‌ها، فرهنگ‌ها و منافع قدرت‌های بزرگ بوده است. قبلاً نیز خراسان افغانستان توانسته بود از این جایگاه محوری، نه به‌عنوان میدان رقابت، بلکه به‌عنوان پل همکاری و گفت‌وگوی بین‌المللی قرار داشت. نقش خراسان افغانستان در محوریت جهان، وابسته به توان آن در مدیریت تعاملات سیاسی، تقویت حاکمیت ملی و ایجاد توازن میان منافع منطقه‌ای و جهانی قرار داشت. ثبات در خراسان افغانستان به معنای ثبات در

شرح صدر؛ زیرساخت همگرایی ملی و شرط انسجام اسلامی

۱۴۰۴/۱۰/۱۸ 12:47 بدون دیدگاه

هیچ ملتی صرفاً با کمبود امکانات، سلاح یا نیروی انسانی سقوط نمی‌کند؛ ملت‌ها زمانی فرو می‌ریزند که ظرفیت تحمل یکدیگر را از دست می‌دهند. تجربه تاریخی افغانستان گواهی روشن بر این حقیقت تلخ است که بسیاری از فاجعه‌ها نه از بیرون، بلکه از درون جامعه و از تنگی سینه‌ها آغاز شد. ما بیش از آن‌که قربانی دشمن باشیم، قربانی ناتوانی خود در مدیریت اختلاف شدیم؛ اختلافی که اگر با شرح صدر همراه می‌بود، می‌توانست مایه پویایی و تکامل گردد، اما به‌سبب فقدان آن، به ابزار تخریب و خودزنی بدل شد. شرح صدر در منطق قرآن و عقل راهبردی، یک

خودکشی؛ طالبان و جامعه‌ای که از درون فرو می‌ریزد

۱۴۰۴/۱۰/۱۸ 11:32 بدون دیدگاه

در این روزها و ماه‌های اخیر، انتشار پی‌درپی خبرهای مربوط به خودکشی جوانان در افغانستان، به یکی از نگران‌کننده‌ترین نشانه‌های وضعیت اجتماعی کشور تبدیل شده است. این رویدادها، هرچند گاه در قالب خبرهای کوتاه و پراکنده بازتاب می‌یابند، اما در مجموع تصویری تلخ از بحران عمیق روانی، اقتصادی و اجتماعی ارائه می‌کنند که جامعه افغانستان، به‌ویژه نسل جوان، با آن دست‌وپنجه نرم می‌کند. زندگی زیر حاکمیت طالبان، گروهی که با خشونت و کشتار قدرت را به‌دست گرفتند، برای میلیون‌ها شهروند به تجربه‌ای فرساینده و طاقت‌فرسا بدل شده است؛ تجربه‌ای که امید به آینده را کمرنگ و گاه به‌کلی خاموش

بحران آب آشامیدنی در کابل؛ برای عوام فریبی طالبان از مترو سخن می‌زنند!

۱۴۰۴/۱۰/۱۸ 10:54 بدون دیدگاه

چندین سال است که پایتخت افغانستان، کابل، با بحران بی‌آبی شدید دست‌وپنجه نرم می‌کند. اما این بحران در دوران طالبان به‌طور جدی تشدید شده است. در شرایطی که میلیون‌ها شهروند کابل به منابع آبی سالم و قابل دسترسی نیاز دارند و بسیاری از آنها مجبورند برای تأمین آب آشامیدنی از منابع خصوصی استفاده کنند، طالبان اما در حالی که عاجز از حل مشکل آب پایتخت با وجود طرح آسان و کم هزینه که همانا انتقال آب دریای پنجشیر می باشد، هستند؛ با عوام فریبی از پروژه‌های کلان و بلندپروازانه‌ای همچون ساخت مترو سخن می‌گویند. این تناقض و دروغ آشکار

مولانای بلخی؛ برندی که سودش را ترکیه می‌برد

۱۴۰۴/۱۰/۱۸ 10:51 بدون دیدگاه

دی‌شب گزارشی خواندم که آرامگاه و موزه‌ی مولانا در قونیه در سال ۲۰۲۵ میلادی میزبان بیش از ۳ میلیون بازدیدکننده بوده است. مدیر موزه مولانا گفته است که حدود یک‌دهم بازدیدکنندگان از شرق آسیا، اروپا و ایالات متحده بوده‌اند و این امر جایگاه جهانی مولانا را به‌عنوان شخصیتی فرافرهنگی و معنوی نشان می‌دهد. این خبر مرا به یاد خانقاه سلطان‌العلماء، پدر مولانا، در بلخ انداخت. مولانا جلال‌الدین محمد بلخی، فرزند فرزانه‌ی بلخ و متولد این شهر است. او نه ساله بود که همراه با پدرش از بلخ کوچ کرد، ظاهراً به دلیل حمله‌ی قریب‌الوقوع مغولان. خود مولانا درباره‌ی زادگاهش

دشنام به مثابه فضیلت؛ آیا آدم‌های شریف نیز فحش می‌دهند؟

۱۴۰۴/۱۰/۱۸ 10:49 بدون دیدگاه

بسیاری از ما این تجربه را داشته‌ایم که در شبکه‌های اجتماعی، از سوی کسانی مورد دشنام و ناسزا قرار گرفته‌ایم که خود را آدم‌هایی شریف، اصول‌گرا و مدعی فضیلت می‌دانند. برای من شخصاً این تجربه بارها تکرار شده است؛ چه از سوی کسانی که با من ادعای دوستی و رفاقت داشته‌اند و چه از جانب افرادی که به‌ظاهر پای‌بند اخلاق، اصول و ارزش‌ها بوده‌اند. این تجربه یک پرسش جدی را پیش می‌کشد: آیا شرافت و فضیلت با فحاشی و دشنام‌گویی قابل جمع است؟ بدیهی است که هر فحاشی الزاماً ریشه‌ی ایدئولوژیک ندارد. گاه خشم لحظه‌ای، رنج شخصی یا واکنش

ایالات متحده در برابر مسکو ایستادگی کرد؛ تانکر نفتی را با وجود اسکورت زیردریایی روسی توقیف نمود

۱۴۰۴/۱۰/۱۸ 10:46 بدون دیدگاه

گارد ساحلی ایالات متحده روز چهارشنبه، پس از یک تعقیب‌وگریز طولانی به سبک «موش و گربه» در سراسر اقیانوس اطلس، یک تانکر نفتی با بیرق روسیه را توقیف کرد؛ این اقدام در حالی صورت گرفت که کشتی مذکور تحت نظر یک زیردریایی روسی قرار داشت و مسکو به‌گونهٔ علنی با توقیف آن مخالفت کرده بود. -تصویر کلی: این رویداد یکی از دو توقیفی بود که بامداد چهارشنبه در چارچوب اجرای محاصرهٔ اعلام‌شده از سوی رئیس‌جمهور ترامپ علیه تانکرهای تحریم‌ شدهٔ حامل نفت ونزوئلا انجام شد. توقیف کشتی «بلا–۱» که با روسیه ارتباط داشت، به دلیل پیامدهای ژئوپولیتیکی آن، به‌گونهٔ

دموکراسی و زن؛ روایتی گزینشی در عرصه جهانی»

۱۴۰۴/۱۰/۱۸ 10:40 بدون دیدگاه

دموکراسی و حقوق زنان سال‌هاست به بخشی ثابت از زبان رسمی سیاست بین‌الملل تبدیل شده‌اند؛ واژگانی پرکاربرد که دولت‌های قدرتمند با اتکا به آن‌ها مداخله، تحریم و فشار سیاسی علیه دیگر کشورها را توجیه می‌کنند. این مفاهیم در ظاهر حامل ارزش‌هایی جهان‌شمول‌اند، اما در عمل، گاه یک تصویر یا یک واقعیت عینی می‌تواند بیش از صدها بیانیه و گزارش رسمی، ماهیت واقعی این ادعاها را آشکار کند. پرسش بنیادین دقیقاً از همین نقطه آغاز می‌شود: حقوق زنان و دموکراسی، در نظم جهانی موجود، واقعاً چه معنایی دارند و از چه کسانی دفاع می‌کنند؟ در عرصه بین‌المللی، حقوق زنان اغلب

جشن تولد؛ رسم ساده‌ای که ماندگار شد

۱۴۰۴/۱۰/۱۸ 10:29 بدون دیدگاه

مقدمه جشن تولد، در نگاه نخست، آیینی ساده و تکرارشونده به نظر می‌رسد؛ شمعی روشن می‌شود، کیکی بریده می شود ،نامی در تقویم برجسته می‌گردد و سالی دیگر به عمر انسان افزوده می‌شود. اما همین کنش ظاهراً ساده، اگر از سطح عادت عبور داده شود، به یکی از ماندگارترین نشانه‌های رابطه انسان با زمان، هویت و حافظه بدل می‌گردد. کمتر رسمی را می‌توان یافت که در گستره‌ای چنین وسیع از فرهنگ‌ها ـ از شرق تا غرب ـ با تفاوت‌های آیینی و تفسیری، دوام آورده و همچنان معنا تولید کرده باشد. پرسش اصلی این است: چگونه جشن تولد، با وجود

تحلیل گذار نظم جهانی؛ عملکردها و پیامدها(پوتین و ترامپ به عنوان شکل‌دهندگان الگوهای آینده نظم بین‌الملل)

۱۴۰۴/۱۰/۱۷ 14:51 بدون دیدگاه

انسان ذاتاً گرایشی به رویدادهای فراواقعی، دارای ابعاد غیرمتعارف و دراماتیک دارد. رویدادها در ساحت روابط بین‌الملل، دارای جذابیت ذاتی برآمده از ماهیت پارادوکسیکال و آنارشیک خود هستند. این رویدادها غالباً پرتلاطم، دارای عدم قطعیت، دراماتیک، هنجارشکن، قاعده‌ساز و در عین حال قاعده‌شکن‌اند و توانایی نفی روایت‌های حاکم و خلق روایت‌های نوین را دارند. صحنه‌های غیرقابل‌پیش‌بینیِ سیاست، قدرت، اجبار، دوستی، دشمنی و شراکت استراتژیک، بیش از هر حوزه دیگری در روابط بین‌الملل قابل مشاهده‌اند. کنش‌ها در این حوزه، واقع‌گرایانه‌ترین واکنش‌های بازیگران در مقیاس ساختارهای بین‌المللی محسوب می‌شوند. پس از پایان جنگ جهانی دوم، توسعه محتوایی و موضوعی روابط بین‌الملل

از هندوستان تا بدخشان؛ تداوم منطق غارت در تاریخ افغانستان

۱۴۰۴/۱۰/۱۷ 14:28 بدون دیدگاه

تحلیلی از اقتصاد غنیمت، دینِ ابزاری و بازتولید قدرت؛از لشکرکشی‌های احمدشاه ابدالی تا استخراج معادن توسط طالبان تاریخ در افغانستان کمتر بازنویسی شده است؛ بیشتر خود را تکرار کرده. نه با همان چهره‌ها، بلکه با همان منطق. منطقی که در آن غارت، ابزار قدرت بوده؛ دین، زبان توجیه؛ و مردم، همواره نخستین قربانی. از لشکرکشی‌های احمدشاه ابدالی به هندوستان تا استخراج طلای بدخشان توسط طالبان، یک خط ممتد دیده می‌شود: اقتصادی که به‌جای تولید، بر غنیمت بنا شده و دولتی که بقای خود را نه در رفاه جامعه، بلکه در چپاول پیرامون جست‌وجو کرده است. آن‌چه امروز در بدخشان

افغانستان؛ سرزمینی که توسط طالبان تاراج می‌شود

۱۴۰۴/۱۰/۱۷ 10:16 بدون دیدگاه

از زمان بازگشت طالبان به قدرت، بهره‌برداری از منابع طبیعی افغانستان وارد مرحله‌ای تازه و نگران‌کننده شده است. آنچه در ادبیات رسمی طالبان «استخراج معادن» خوانده می‌شود، در عمل در بسیاری از ولایات، به‌ویژه در شمال و شمال‌شرق کشور، به تاراج سیستماتیک طلا و دیگر منابع طبیعی انجامیده است. گزارش‌های میدانی، روایت‌های باشندگان محل و شواهد محیط‌زیستی نشان می‌دهد که این روند نه بر پایه برنامه‌ریزی ملی، شفافیت اقتصادی یا ملاحظات توسعه پایدار، بلکه عمدتاً در خدمت شبکه‌های قدرت درون طالبان و شرکت‌های وابسته به مقام‌های این گروه پیش می‌رود؛ روندی که بهای آن را مردم محلی، زمین‌های زراعتی

تقدیر از استبداد در بامیان؛ عادی‌سازی جنایت یا بحران آگاهی؟

۱۴۰۴/۱۰/۱۷ 09:57 بدون دیدگاه

در پی تبدیلی والی طالبان در بامیان، عبدالله سرحدی، عده‌ای از باشندگان این ولایت که دست‌شان در کاسه رژیم است و شماری هم از روی ناآگاهی، از وی در صفحات مجازی به دلیل آنچه «تأمین امنیت، ثبات و ایجاد برادری» طی حدود ۴ سال گذشته خوانده‌اند، تمجید کردند. اما پرسش اساسی این است که چگونه می‌توان از فردی با گذشته جنایت‌کارانه و گرایش‌های قومی که برمبنای آن بدون کمترین سواد به جایگاه ولایت رسیده آشکار تقدیر کرد؟ ۱. نخست باید به این نکته توجه کرد که والی طالبان در بامیان از چهره‌های رده اول این گروه در دور نخست

به نام آنکه زن را آفرید، نه برای تحقیر بلکه برای تکریم

۱۴۰۴/۱۰/۱۷ 09:49 بدون دیدگاه

با قلب آکنده از اندوه و چشمی اشک‌بار، این نامه را از جانب زنِ می‌نویسم که نه تنها قربانی یک خانه‌ی بی‌رحم شده، بلکه وجدان انسانی مرا نیز زخمی کرده است. دیشب، با شنیدن این داستان، تمام شب خواب را از چشمانم ربود. داستان زنِ که نه شخصیت یک کتاب بود، نه قهرمان سریالی دراماتیک، بلکه زنِ واقعی، از دل همین خاک، از دل همین خانه‌های که دیگر خانه نیستند، زندان‌اند، شکنجه‌گاه‌اند، و گورستان خاموش آرزوهای زنانی چون او. زنِ که سه فرزند دارد؛ دختری کوچک با چشمانی پر از رؤیا، و دو پسری که هنوز معنای مردانگی را

از راننده اتوبوس تا رییس‌جمهور ماجرا‌جوی ونزوئلا

۱۴۰۴/۱۰/۱۷ 09:39 بدون دیدگاه

دونالد ترامپ، رییس جمهور آمریکا روز شنبه اعلان کرد که مادورو و همسرش توسط نیروهای آمریکایی دست‌گیر و از مسیر هوایی از ونزوئلا خارج شده‌اند. مادورو پس از ۱۲ سال حکومت‌داری مملو از بحران، سرانجام به چنین سرنوشتی دچار شد. پس مادورو، رییس جمهور ونزوئلا که از راننده اتوبوس به جانشین‌نشینی «هوگو چاوز» رسید و ترامپ او را به اداره نادرست ونزوئلا و شرکت در فعالیت‌های مرتبط به قاچاق مواد مخدر متهم می‌کند، کیست؟ ولادت در یک خانوده کارگر مادورو در ۲۳ نومبر ۱۹۶۲ م. در «کاراکاس»، پایتخت ونزوئلا در یک خانواده کارگر زاده شد. او پیش از ورود

دخالت نظامی؛ افسانه آزادی و واقعیت بردگی

۱۴۰۴/۱۰/۱۶ 12:10 بدون دیدگاه

جهان در آستانه شگفتی بزرگ؛ نشانه‌های پایان عصر طاغوت جهان در آستانه شگفتی بزرگی ایستاده است؛ نه شگفتی از قدرت ایالات متحده امریکا، بلکه از افول و سقوط آن. این شگفتی، محصول یک حادثه ناگهانی نیست، بلکه نتیجه روندی تاریخی، قانون‌مند و ریشه‌دار است. تاریخ، دفتر سرد و بی‌روح وقایع نیست؛ تاریخ آیینه‌ای زنده است که سنت‌های تغییرناپذیر الهی را به بشر نشان می‌دهد. هر قدرت، هر امپراتوری و هر طاغوتی که از مدار عدالت خارج شود و بر ظلم، خون‌ریزی و استکبار پافشاری کند، ناگزیر به نقطه پایان خود نزدیک می‌شود. در تاریخ، این قاعده بارها تکرار شده