در روزهای گذشته، دیدگاههایی که از سوی دو تن از اساتید ودانشمندان گرامی، استادیعقوب یسنا، و اکرامالدین اندیشمند در شبکههای اجتماعی مطرح شد، واکنشهای گسترده و گاه تند را در پی داشت. بخشی از این واکنشها، بهجای نقد محتوا، متأسفانه به حمله به شخصیت، پیشینه و تبار این دو چهره کشیده شد؛ رفتاری که نه اخلاقی است و نه کمکی به فهم مسئله میکند و بیش از هر چیز، فقر گفتوگوی انتقادی را نشان میدهد. در برابر این موج، گروهی دیگر با نیت دفاع از اخلاق، بر «حرمتنگهداشتن» تأکید کردند و هرگونه نقد را بیحرمتی بر این دو شخصیت
