کاوش در تحلیل خود توضیح داده که چنین باورهایی نه تنها در میان پسر حکمتیار، بلکه در میان دوستان و دشمنان او، از جمله داکتر نجیب، نیز وجود داشت. جنرال محمد نبی عظیمی در کتاب خاطرات خود آورده که داکتر نجیب شام ۲۳ حمل ۱۳۷۱ گفته بود امریکا نمیگذارد نیروهای تیپ اخوانی به شمول انجنیر حکمتیار به قدرت برسند، زیرا این گروه نسخهای سنی از انقلاب ایران را به افغانستان وارد میکنند و برای ایالات متحده دردسر ایجاد میکنند.
کاوش یادآور شده است که این برداشتها صرفاً تصور و حدسهای بازیگران صحنه بوده و هیچ دسترسی واقعی به سیاستگذاران آمریکایی در آن زمان وجود نداشته است. اسناد منتشر شده اکنون نشان میدهد که پس از خروج شوروی و در آستانه سقوط حکومت داکتر نجیب، افغانستان اهمیت راهبردی برای ایالات متحده نداشت و واشنگتن سیاست مشخصی درباره جانشینان حکومت نجیب دنبال نمیکرد.
