«حکومت دینی» از ایران تا افغانستان

دسته: تحلیل
نویسنده: تحریریه روایت
1402/01/13
3:17 ب.ظ
بازدید: 1

امروز ۱۲ حوت، روز بنیان‌گذاری جمهوری اسلامی در ایران است. چهل و چند سال قبل در چنین روزی نتایج همه‌پرسی از مردم ایران در باره‌ی تعیین نوع نظام جدید اعلام شد. این همه‌پرسی در سال ۱۳۵۷ و دو ماه پس از پیروزی انقلاب اسلامی به رهبری امام خمینی برگزار شد. در این همه‌پرسی، بیش‌تر از ۹۸ درصد مردم به «جمهوری اسلامی» آری گفته بودند.

وقتی در باره‌ی جمهوری اسلامی ایران صحبت می‌کنیم باید یادآوری کرد که این همان ایرانی است که یکی از کشورهای مقتدر منطقه است و حوزه نفوذش شامل تمام منطقه غرب آسیا می‌گردد. آری منظور ما همین ایرانی است که به یکی از قدرت‌های بلامنازع در منطقه مبدل شده و در خاورمیانه طرح‌های آمریکا و ناتو را به شکست مواجه کرده است. در حوزه‌ی داخلی نیز علی رغم این‌که سال‌ها است تحت تحریم‌های اقتصادی دنیای غرب به سر می‌برد، اما تقریباَ در تمام حوزه‌های حیاتی به خودکفایی دست یافته است. شما اگر بی بی سی فارسی و ایران انترنشنال گوش کنید شاید تصور وارونه‌ای از ایران داشته باشید، اما اگر این کشور را از نزدیک دیده باشید خواهید دید که زیرساخت‌های ایران امروزی پیش‌رفته‌تر از هر کشور دیگری در منطقه است و در عرصه‌ی گاز و برق و مترو و مواد اولیه‌ی غذایی وضعیتش بهتر از کشورهای اروپایی است.

این دستاوردهایی را که یادآوری کردیم همه‌اش محصول نظام جمهوری اسلامی تحت رهبری ولی فقیه است. این نظام در واقع به رهبری علما و فقهای این سرزمین بنیادگذاری شد. بنیان‌گذاران جمهوری اسلامی ایران، علما و فقها و دانش‌مندانی مانند امام خمینی، خامنه‌ای، شهید بهشتی و شهید مرتضی مطهری بودند. کسانی که هر کدام در فقاهت و دانش و خبره‌گی در جهان اسلام بی‌نظیر هستند.

همچنین بخوانید: فایق: طالبان جنگ علیه پیشرفت افغانستان را جهاد می‌نامند

سعه‌ی صدری که بنیان‌گذاران جمهوری اسلامی ایران داشتند نیز بی‌نظیر بود. مثلا آیت‌الله مطهری با چپی‌ها در تلویزیون ایران مناظره می‌کرد و برای آن‌ها تریبون می‌داد که سخن بگویند. نوع نگاه شان به دستاوردهای دنیای مدرن نیز عالی بود و میان مدرنیته و اسلام ناسازگاری نمی‌دیدند. چهره‌ای که بنیان‌گذاران جمهوری اسلامی در ایران از اسلام ترسیم کرده‌اند، چهره‌ی اسلام رحمانی و سازگار با پیشرفت و توسعه است. یک الگوی که می‌تواند قابل تقلید برای دیگران باشد.

در کشور ما افغانستان نیز امروزه نظامی به نام «امارت اسلامی» توسط ملاها و فقها تهداب‌گذاری گردیده است.

اما مشکلِ بنیان‌گذاران امارت اسلامی افغانستان این است که متاسفانه این‌ها نه دانش و تبحر آن‌ها را دارند و نه سعه‌ی صدر شان را. با دنیای مدرن نیز که کاملا قهراند و نمی‌خواهند آشتی کنند.

امارت اسلامی افغانستان نیز اگر یک جمهوریت مبتنی بر اصول اسلامی می‌بود و رهبری دینی برخاسته از رای مردم می‌داشت مشکلاتی را که امروزی دامن‌گیرش است، وجود نمی‌داشت.

درسی را که از جمهوری اسلامی ایران می‌توان آموخت این است که باید در همه‌ی عرصه‌ها به رای مردم رجوع کرد، حتا در عرصه تعیین نوع نظام. نظامی که با تغلب به قدرت برسد پاینده نیست. نظامی پایدار است که برخاسته از رای مردم و مبتنی بر اراده‌ی مردم باشد.

نوشته های مرتبط :