تکرار بازی عبدالرحمان؛ طالبان با آمریکا است یا علیه آمریکا؟

دسته: تحلیل
نویسنده: تحریریه روایت
1402/04/17
3:44 ب.ظ
بازدید: 2

با گذشتِ نزدیک به دو سال از تسلط مجدد طالبان، یکی از مواردی که هنوز برای کشورهای منطقه و جهان مبهم باقی مانده، این است که طالبان یک گروه ضدآمریکایی است یا همدست آنان.

آن‌چه باعث گردیده است تا این ابهام به وجود آید، این است که این گروه از یک‌سو در بیست سال گذشته به حمایت کشورهای منطقه علیه آمریکایی‌ها جنگیدند، و از سوی دیگر، آمریکا پس از تصرف افغانستان بدست این گروه هفته‌وار چهل میلیون دلار به کابل می‌فرستد.

هم‌چنان این گروه در دو سال گذشته همواره شعار ضدآمریکایی سر داده‌اند، اما آن طرف، سردمداران کاخ سفید می‌گویند که به همکاری طالبان توانسته‌اند القاعده را سرکوب کنند.

به راستی هم این تناقض و ابهام را چگونه می‌توان رفع و حل کرد؟

اگر با الگوهای تاریخی حکومت‌داری در افغانستان آشنا باشیم ابهام‌زدایی از این سیاست طالبان چندان دشوار هم نیست. آن‌هایی که تاریخ افغانستان را خوانده‌اند، می‌دانند که میان حکومت طالبان و مدل حکومت‌داری امیر عبدالرحمن خان شباهت‌های بسیاری است.

حکومت امیر عبدالرحمن خان در تاریخ افغانستان به این چند مشخصه و ویژگی شناخته می‌شود:

استبداد داخلی و سرکوب اقوام غیرپشتونی. گفته می‌شود امیر عبدالرحمن خان برای ایجاد حکومت مرکزی، نزدیک به ۶۲ درصد مردم هزاره و شیعه را قتل عام کرد.
سوءاستفاده از نام دین. امیر عبدالرحمن خان، سلطنت خود را پاس‌دار شریعت و دین خوانده و برای خود لقب «سراج‌الملت والدین» را انتخاب کرده بود. او باور داشت که شاه افغانستان وقتی موفق می‌باشد که خود را سرباز سربه‌کف اسلام وانمود کند.
وابستگی خارجی: هم‌چنان حکومت امیر عبدالرحمن خان در سیاست خارجی خود وابسته به انگلیس بود و تعهد سپرده بود که جز با امپراتوری بریتانیا با هیچ کشور دیگری رابطه نداشته باشد. البته او این تعهد را در بدل دریافت پول داده بود. امیر عبدالرحمن خان معتقد بود که افغانستان چون منبع درآمد داخلی ندارد، نیازمند دریافت کمک‌های خارجی است.
ادای استقلال‌آوردن: او با وجود وابستگی خارجی اما معتقد بود که یک سلطان افغان به هیچ وجه نباید تابع بیگانگان به نظر بیاید، بلکه باید اکت و ادای استقلال در بیاورد تا در چشم مردم آدم مستقل به نظر بیاید.
خیانت به منطقه: این را می‌دانیم که امیر عبدالرحمن خان تا پیش از تصرف کابل، در آسیای مرکزی در تبعید می‌زیست. او یکی از مهره‌های روس‌ها بود. روس‌ها او را حمایت کردند و پول و اسلحه در اختیارش گذاشتند تا افغانستان را تصرف کند و قبایل را علیه انگیس را بشوراند. او با پول و اسلحه روس افغانستان را تصرف کرد، اما آن کشور را فریب داده و با انگلیس پیمان بست.

همچنین بخوانید: نکات جالب یک بنر تبلیغاتی طالبان

وقتی به سیاست‌های طالبان نگاه می‌کنیم، حکومت‌داری این گروه را خیلی شبیه حکومت داری امیر عبدالرحمان خان می‌یابیم. زیرا:

طالبان هم اقوام غیرپشتونی را سرکوب کرده و همان‌طوری که در گزارش شورای امنیت آمده است یک حکومت پشتون‌محور و تک‌قومی تاسیس کرده‌است.
طالبان هم خود را حامی شریعت و فقه حنفی خوانده و قرائت بنیادگرایانه‌ی خود از دین را بر مردم به اجبار تحمیل می‌کند.
طالبان هم هفته‌وار چهل میلیون دلار از آمریکا دریافت نموده و همان‌گونه‌ای که جوبایدن گفت با آمریکایی‌ها همکاری دارد.
طالبان هم ادای استقلال درآورده و می‌گویند که ما آمریکا را از افغانستان اخراج کردیم.
طالبان هم به منطقه خیانت کرده‌اند. منطقه به این گروه در مبارزه علیه آمریکا کمک مالی و تسلیحاتی کرد، اما این‌ها در دوحه با آمریکا پیمان همکاری و دوستی بستند.

نوشته های مرتبط :