دست‌پاچه‌گی طالبان؛ از فشارهای داخلی تا نشست‌های بیرونی

دسته: تحلیل
نویسنده: فریدون حامد
1402/09/07
11:37 ق.ظ
بازدید: 32

پایگاه خبری تحلیلی روایت : دومین رفتار شتابزده گروه طالبان، دیدار نمایندگان این گروه با سفیر روسیه بود. این دیدار درست زمانی از سوی طالبان تقاضا شد که، مسکو در نشست بزرگی، میزبان سران مخالفان طالبان بود. به تعقیب آن، از دیروز به این‌سو “نشست امنیتی هرات” به میزبانی کشور تاجیکستان نیز، بر نگرانی و دست‌پاچگی طالبان افزوده است. به نظر میرسد، این دو نشست سیاسی با مخالفان طالبان، این گروه را به شدت نگران ساخته است.

آنگونه که شاهد هستیم، اخبار رسانه‌های محلی و بین‌المللی اینروزها، حاکی از اعمال فشارهای داخلی و خارجی بر طالبان است. طالبان از دو جهت زیر فشار قرار گرفته‌اند. یک‌سو وضعیت امنیتی و سیاسی داخلی دچار بحران شده‌است و از سوی دیگر، نشست‌ها و اجلاس بزرگ سیاسی با سران مخالفان طالبان در بیرون از افغانستان، در حال برگزاری است.

چنانچه می بینیم، حملات چریکی و غافل‌گیرانه‌ی “جبهه آزادی” علیه مواضع طالبان در مرکز و ولایات، شدت یافته است. این حملات غافل‌گیرانه، امنیت داخلی گروه طالبان را سخت دچار آسیب‌پذیری کرده‌است و بدون شک، ترس و وحشتی نیز میان جنگجویان این گروه ایجاد شده‌اشت. این فشارها باعث شده‌است تا طالبان سخت دچار دست‌پاچه‌گی و بحران مدیریتی شوند. نشانه‌های این بحران و دست‌‌پاچه‌گی طالبان، در رفتارهای ضد و نقیض آنان، در چند روز اخیر به وضوح دیده می‌شود. چند رفتار غیر عادی اخیر این گروه را به شکل نمونه اینجا ذکر می‌کنم:
۱- یکی از رفتارهای غیرعادی طالبان، تیره‌شدن روابط آنان با پاکستان است. گزارش‌های منتشر شده نشان می‌دهد که در پی اخراج اجباری مهاجران افغانستانی از پاکستان، نخست ذبیح الله مجاهد، سخنگوی این گروه از پاکستان ابراز ناخشنودی کرد و امروز سراج الدین حقانی، وزیر داخله این گروه در بیانیه‌ی، پاکستان را به بدرفتاری و دشمنی متهم ساخت. هرچند، دوستی و رفاقت پاکستان با طالبان، پیشینه‌ی چندین ساله دارد و به زمان پیدایش و شکل‌گیری این گروه میرسد، اما دیده می‌شود عمر این رفاقت نیز رو به زوال است. چون موضوع مورد منازعه طالبان و پاکستان، جدی‌تر از اخراج مهاجران افغانستانی است. حملات اخیر تی‌تی‌پی در مناطق مختلف پاکستان و حمایت طالبان از تی‌تی‌پی روابط دیرینه‌ی پاکستان و طالبان را به صورت جدی تیره ساخته است.
۲- دومین رفتار شتابزده گروه طالبان، دیدار نمایندگان این گروه با سفیر روسیه بود. این دیدار درست زمانی از سوی طالبان تقاضا شد که، مسکو در نشست بزرگی، میزبان سران مخالفان طالبان بود. به تعقیب آن، از دیروز به این‌سو “نشست امنیتی هرات” به میزبانی کشور تاجیکستان نیز، بر نگرانی و دست‌پاچگی طالبان افزوده است. به نظر میرسد، این دو نشست سیاسی با مخالفان طالبان، این گروه را به شدت نگران ساخته است.
۳- سومین نشانه‌ی دست‌پاچگی طالبان، اختلافات درونی میان این گروه است. فشارهای را که طالبان طی چند روز گذشته بر فصیح‌الدین فطرت، لوی‌درستیز تاجیک تبار این گروه آورده‌اند، نشان‌دهنده نگرانی آنان از شورش شمال است. با توجه به اینکه، حملات جبهه آزادی، خواب‌های رنگی طالبان را پریشان کرده‌است، طالبان به شدت نگران این اند که با اندک لغزشی، طالبان غیر پشتون را از دست می‌دهند. به همین سبب، ضمن اینکه در پی تضعیف نظامی آنان هستند، برای نگه‌داشتن آنان در چوکات حکومت نیز تلاش می‌ورزند. بزرگترین نشانه‌ی آن، مداخله امیر این گروه در اختلافات قاری فصیح الدین با والی بدخشان است.
با این حال، آنچه مهم است، استفاده درست از وضعیت پیش‌آمده می‌باشد. مخالفان طالبان باید از این دست‌پاچگی طالبان بهره ببرند.

همچنین بخوانید: اسماعیل خان: جهان که در ابتدا با غرور از طالبان حمایت می‌کرد، امروز با خجالت ندامت می‌کشد

نخستین و کلان‌ترین کاری را که بایست، بر حسب انتظار مردم انجام دهند، اتحاد آنان است. سران مخالفان طالبان، بایستی به هر قیمتی علیه گروه طالبان متحد شوند. این اتحاد، بزرگترین ضربه‌ بر پیکر نیم‌جان سلطه طالبانی وارد می‌کند.

دومین کاری که نیاز است، آشکار ساختن نفرت پنهان مردم از طالبان است. وقتش رسیده تا مردم اندک اندک از حکومت طالبانی فاصله بگیرند و دست‌ از همکاری اجباری بردارند. این باعث می‌شود، جنگجویان طالبان روحیه‌ی حمایت مردمی شانرا نیز از دست بدهند و در پی جمع کردن بساط خویش شوند.

سومین مورد می‌تواند، شدت تبلیغات جهانی علیه این گروه باشد. فایده تبلیغات گسترده، اکنون اینست که ذهن سیاست‌های جهانی مخالف طالبان را از موضوع طالبان دور نمی‌کند. چنانچه معلوم است، درین چند روز اخیر، موضوع طالبان دوباره توجه جامعه جهانی را جلب کرده‌است. مخصوصا نشست مسکو نه تنها خواب از چشم طالبان دور کرد، بلکه هشداری برای جامعه غربی و مخصوصا آمریکا نیز بود. در ضمن، ادعای اخیر رحمت الله نبیل رئیس امنیت پیشین افغانستان در نشست امنیتی هرات، مبنی بر اینکه طالبان در حال بررسی چگونگی دستیابی به سلاح های هسته‌ای تکتیکی هستند نیز، تلنگر جدی برای جامعه جهانی می باشد. ازین لحاظ، نیاز جدی می‌رود تا دوباره با تبلیغات گسترده‌ی رسانه‌ی، جامعه جهانی را از تهدیدهای که گروه‌های افراطی برای جهان دارند، آگاه بسازیم و هشدار بدهیم.

نوشته های مرتبط :