کشتار شیعیان و خون‌سردی طالبان

دسته: پرونده ویژه اقوام و مذاهب در افغانستان, تحلیل
نویسنده: غلام رضا سادات
1403/06/24
4:39 ب.ظ
بازدید: 61

پایگاه خبری تحلیلی روایت : روز پنجشنبه ۱۴ تن از شهروندان شیعه هزاره در ولایت دایکندی که به استقبال زائران کربلا به سوی غور در حرکت بودند، در مسیر راه توسط افراد منتسب به داعش از موتر پیاده شده و بی رحمانه تیرباران شدند. این جنایت در حالی اتفاق افتاد که بیش از سه سال از حاکمیت طالبان بر کشور می‌گذرد؛ در طول این مدت باوجود ادعای ختم جنگ و تأمین صلح و ثبات در کشور، اما مشکل امنیتی بویژه حملات هدف‌مند علیه شیعیان همچنان مثل گذشته از مردم قربانی گرفته و همه‌روزه مردمانی را به گلیم غم می نشاند. این در حالی است که طالبان در بدو ورود به کابل، پایان جنگ چندین دهه‌ای در افغانستان را اعلام کرده و مدعی امنیت صددرصد شدند.

روز پنجشنبه ۱۴ تن از شهروندان شیعه هزاره در ولایت دایکندی که به استقبال زائران کربلا به سوی غور در حرکت بودند، در مسیر راه توسط افراد منتسب به داعش از موتر پیاده شده و بی رحمانه تیرباران شدند. این جنایت در حالی اتفاق افتاد که بیش از سه سال از حاکمیت طالبان بر کشور می‌گذرد؛ در طول این مدت باوجود ادعای ختم جنگ و تأمین صلح و ثبات در کشور، اما مشکل امنیتی بویژه حملات هدف‌مند علیه شیعیان همچنان مثل گذشته از مردم قربانی گرفته و همه‌روزه مردمانی را به گلیم غم می نشاند. این در حالی است که طالبان در بدو ورود به کابل، پایان جنگ چندین دهه‌ای در افغانستان را اعلام کرده و مدعی امنیت صددرصد شدند.

البته مطلب را با این پرسش آغاز می‌کنیم که موضع و پاسخ سران حکومت طالبان در قبال کشتار هدف‌مند شیعیان چرا خونسرد و بی‌خیالی است؟ چه چیزی در پشت پرده جریان دارد که همه روزه کتله های بزرگی از شیعیان در مدرسه و مسجد و مکتب و مسیر راه هدف قرار گرفته و قربانی می شوند، و باز داعشی یا گروه تکفیری که به زعم مقامات طالبان وجود خارجی ندارد، مسئولیت را به عهده می گیرد؟ چرا سران طالبان در قبال این جنایات موضع قاطع نمی گیرند؟ داعش خراسان کیست و چرا شیعیان را قتل عام می کند؟ این گروه چه نسبتی با طالبان دارد…؟ این‌ پرسش‌ها در ذهن فرد فرد شهروندان کشور بویژه شیعیان و هزاره‌ها همواره وجود داشته و پاسخ قانع کننده به آن ارائه نشده است.

اما روی قضیه؛ بیشتر از یک دهه می شود که شیعیان به عنوان دومین کتله بزرگ مذهبی در افغانستان به صورت سیستماتیک در حوادث متعدد قتل عام و کشتار می شوند؛ این در حالی است که با نگاه به تاریخ گذشته افغانستان به عنوان کشوری چندمذهبی و بخشی از جامعه اسلامی، در طول چند دهه گذشته تعارضات مذهبی کمتری میان مردمان کشور را شاهد بوده ایم.
منظور این‌که بر مبنای تاریخ گذشته افغانستان، هرچند که تبعیض ها و ستم های سیاسی و اجتماعی بر کتله های قومی و مذهبی در جامعه افغانستان از سوی حکومت‌ها و رژیم‌ها تاریخ طولانی دارد؛ اما کشتار و قتل عام هایی که بر مبنای فکر و اندیشه تکفیری- مذهبی از سوی یک گروه و جناح و به نمایندگی از مردم که به گونه سیستماتیک باشد را کمتر دیده ایم. با این وجود ستم اجتماعی- مذهبی علیه شیعیان به گونه سیستماتیک، دور اول در زمان حکومت عبدالرحمن خان اتفاق افتاد که به زعم تاریخ بیشتر از نیمی از هزاره ها و شیعیان قتل عام شدند. در دهه های بعدی هرچند تبعیض و ستم قومی تداوم یافته و ادامه داشت؛ اما قتل ها و کشتارهای مذهبی و قومی فروکش کرده و خاموش بود. تا اینکه حدود یک دهه پیش دوباره موج تازه ای از حملات و کشتار هدفمند علیه شیعیان شروع گردیده که تا امروز ادامه دارد.

همچنین بخوانید: سرازیرشدن سیلاب در ولایت‌های ننگرهار، لغمان و کنر خسارات هنگفت مالی برجای گذاشت

بعد از حاکمیت طالبان حملات بر شیعیان مانند دوران جمهوریت همچنان ادامه داشته است. تیرباران افراد ملکی دایکندی چندمین حمله از این دست است که در ادامه کشتارهای قبلی اتفاق می افتد؛ طالبان در حالی‌که به صورت عینی و عملی در قبال این دست حوادث مسئول بوده و پاسخگو هستند، کما اینکه مدعی حاکمیت و حکومت سراسری نیز هستند. اما این گروه هیچ توجهی به این کشتارهای سیستماتیک ندارد.
طالبان در واقع به جای پاسخگویی، بی‌خیال و خونسرد از کنار این جنایات عبور کرده اند. در حادثه اخیر در حالی‌که ۱۴ انسان بی گناه ملکی شیعه بی رحمانه تیرباران شده اند، اما هیچ مقام ارشد طالبان تاکنون موضع گیری نکرده و و انگار هیچ حادثه ای اتفاق نیفتاده است. ذبیح الله مجاهد سخنگوی این گروه یک روز پس از حادثه و در توییت کوتاه حتی حاضر نشد که قربانیان این جنایت را “شهید” خطاب کند.

نوشته های مرتبط :