در سوگ چریک‌های متعهد به ارزش‌ها؛ خلأهای که هرگز پُر نشد

دسته: تحلیل
نویسنده: اهورا عصیان
1404/03/08
10:09 ق.ظ
بازدید: 13

پایگاه خبری تحلیلی روایت : امروز هفتم خرداد ماه برابر است، با چهارده‌همین سالیاد خاموشی دوتن ازتابناک‌ترین ستاره‌گان درخشان حوزه‌ی جهاد و مقاومت مردم افغانستان، شهید جنرال داوود داوود و شهید جنرال مولانا شاه جهان نوری، اگرچه شهادت و پوشیدن قبای خون آلود آزادی برای فرزندان و سپاهیان جهاد و مقاومت مردم افغانستان، تاجی‌ست افتخار و اوجی‌ست پر از عزت و سربلندی؛ اما تنها میراث دار این مسیر برای آزادی و پرداختن خون‌‌بهای سنگین برای رهایی از اشغال افغانستان توسط اتحاد جماهیر شوروی و پس از آن مقاومت علیه تروریسم و توطیه‌ی بین‌المللی تنها باری بوده‌است، که چریک‌های جهاد و سپاهیان حوزه‌ی مقاومت داعیه دار و پرچم دار آن بوده‌است.

امروز هفتم خرداد ماه برابر است، با چهارده‌همین سالیاد خاموشی دوتن ازتابناک‌ترین ستاره‌گان درخشان حوزه‌ی جهاد و مقاومت مردم افغانستان، شهید جنرال داوود داوود و شهید جنرال مولانا شاه جهان نوری، اگرچه شهادت و پوشیدن قبای خون آلود آزادی برای فرزندان و سپاهیان جهاد و مقاومت مردم افغانستان، تاجی‌ست افتخار و اوجی‌ست پر از عزت و سربلندی؛ اما تنها میراث دار این مسیر برای آزادی و پرداختن خون‌‌بهای سنگین برای رهایی از اشغال افغانستان توسط اتحاد جماهیر شوروی و پس از آن مقاومت علیه تروریسم و توطیه‌ی بین‌المللی تنها باری بوده‌است، که چریک‌های جهاد و سپاهیان حوزه‌ی مقاومت داعیه دار و پرچم دار آن بوده‌است.
پسا پیروزی جهاد و مقاومت علیه‌ی تروریسم بین‌المللی که ثمر زحمات و عرق ریزی‌های سپاهیان به تارک یقین و نقطه‌ی هدف رسیده بود، توطیه‌ی جهانی در تبانی با حلقات داخلی و ارزش‌فروشان متعلق به این داعیه؛ این همه‌ی زحمات و تلاش‌های خستگی ناپذیر را به باد فنا و در سیاه چال بی برنامه‌گی حواله کرد، تا توافق نامه‌ی بن به نفع شئونستان که اندک‌ترین سهم در این داعیه را نداشتند، رقم بخورد. در واقع چنین شد، که یک ساختار نا موزون و متمرکز برای یک قوم و زمینه‌ی توطیه‌ی برای حذف چهره‌های کلیدی اتحاد شمال که پیام آوران آزادی و از طرف‌های اصلی توافق نامه‌ی بن بودند، آغاز گردید، اگرچند این تلاش برای حذف داعیه‌داران جهاد و مقاومت مردم ما؛ با شراکت خودی‌ها صورت گرفت و بازوان پُر توان مقاومت علیه استبداد قطع گردید، اما هیچ‌کس و هیچ برنامه‌ی نتوانست و نمی‌تواند این خلأهای جبران ناپذیر را تلافی کند.

بخشی اول، که به عنوان پیش‌درآمد بر این موضوع ذکر گردید را همین‌جا می‌بندم، بر می‌گردم به جریان شهادت این دو چهره‌ی برجسته در بدنه‌ی مقاومت، که چهاده سال قبل از امروز در اثر یک برنامه‌ی هدفمند و در تبانی با خودی‌ها، زمینه‌ساز شهادت و حذف دو سپیدار بلند قامت و از ارزش‌مدارترین فرزندان داعیه جهاد و مقاومت گردید، سپهبد جنران داوود داوود و سپهبد مولانا شاه جهان نوری…
قصه‌های شنیدم که این دو چهره در شمال از محکم‌ترین سدهای استادگی در برابر تالبانیزه کردن شمال بودند، از یک جهت برنامه داشتن تا ناقلین دوران نادرشاه غدار به وطن اصلی خود بر گردانند، از طرف دیگر در برابر توطیه‌های شئونستان پشتون اهل معامله نبودند، از سوی دیگر در تأمین امنیت شمال و شمال‌شرق خوب عمل می‌کردند، از جانب دیگر در سال‌های اخیر تبدیل به حلقه‌ی وصل سران و نظامیان برجسته‌ی اتحال شمال بهذهدف پاسداری از ارزش‌ها و آرمان‌های شهدای شان شده بودند، این‌ها و صدها مورد دیگر باعث شده بود؛ تا این دو سپیدار بلند قامت ما به خار چشم و نغمه‌ی گوش آزار شئونستان قبیلوی تبدیل گردند و کار به آنجا کشید که برنامه‌ی حذف آنها ریخته شود.

در سال‌های دانشجویی از یکی بزرگان شنیدم، که برنامه‌ی ترور جنرال داوود و جنرال نوری شهید، از سوی شورای امنیت و در تبانی با دوتن از هم‌رزمانشان که سال‌ها در کنار هم برای یک هدف مبارزه کرده بودند، پی ریزی شده بود، برای یک رتبه‌ی جنرالی وعده کرده بودن و برای دیگری ریاست پارلمان یا مسند خود جنرال داوود شهید را به عنوان مزد و پاداش پیش‌کش کرده بودند، برنامه چنین می‌شود، که وقتی جنرال داوود شهید بعد از حمله‌ی انتحاری صدا می‌زند؛ که من زنده‌ام فقط کمی زخمی شدم، نیروی‌ها از قبل طرح ریزی شده به او شلیک می‌کنند، حیف!
بعدها وقتی مارشال از موضوع خبر شد، یکی از همین روسیاهان تاریخ برای اینکه مبادا کسی نسبت به او شک یا تردید کند، از مارشال قاتل داوود شهید را می‌خواهد و مارشال هم می‌گوید؛ برو که من یک برادرم شهید شده و برادر دیگرم را نمیتوانم با دستان خودم از بین ببرم، که بازوانم کم توان شده‌اند و اشک مارشال سرازیر می‌شود، بعد از این موضوع اون آدم که هم‌سنگر مارشال و داوود شهید بود، تا آخرین نفس‌های زندگی‌اش نتوانست؛ هرگز با مارشال روبرو نشد.

در واقع ترورهای سیستماتیک و حذف فیزیکی سران شمال برنامه‌ی شئونستان را به ثمر نشاند و تالب بر گرده ها، مال، ناموس، فرهنگ، معدن، عواید، عزت و همه‌ی داشته‌های مردم ما موفقانه سوار شدند.
به یقین می‌توانم بگویم؛ که اگر امروز جنرال نیاز محمد نیازی در بدخشان، جنرال داوود در تخار، جنرال شاه جهان نوری در کندز، محمد رسول محسنی در بغلان، مولانا سید خیل در پروان، داکتر سید احمد سادات در فاریاب و دها چهره ‌ی دیگر در شمال حضور می‌داشتند، تالب این‌گونه بر پلوان باغ و ملک و منال ما لمیده نمی‌توانست.
برای این دو سپیدار بلند قامت و همه‌ی شهدای راه عزت و سربلندی ما، که تا پای جان برای پاسداری از ارزش‌های مردم ما ایستادند و بر هیچ قیمت تن به معامله نداند، جایگاه علین و سرار جنت‌ها را از بارگاه خداوند لایزال می‌طلبیم.

نوشته های مرتبط :