استاد دانشگاه ایرانی: فارسی واقعی، فارسی افغانستان و تاجیکستان است

دسته: اخبار فضای مجازی
نویسنده: تحریریه روایت
1404/09/27
10:36 ق.ظ
بازدید: 39

پایگاه خبری تحلیلی روایت : نشست علمی ـ فرهنگی «لهجه و هویت؛ چرا از لهجه خجالت می‌کشیم؟» روز ۲۶ آذر ۱۴۰۴ به میزبانی انجمن علمی دانشجویان افغانستان در دانشگاه فردوسی مشهد برگزار شد. در این نشست، دکتر محمدجعفر یاحقی، استاد زبان و ادبیات فارسی، با تأکید بر نقش لهجه‌ها در حفظ هویت زبانی، دیدگاهی صریح درباره جایگاه فارسی در حوزه فرهنگی خراسان بزرگ ارائه کرد.

نشست علمی ـ فرهنگی «لهجه و هویت؛ چرا از لهجه خجالت می‌کشیم؟» روز ۲۶ آذر ۱۴۰۴ به میزبانی انجمن علمی دانشجویان افغانستان در دانشگاه فردوسی مشهد برگزار شد. در این نشست، دکتر محمدجعفر یاحقی، استاد زبان و ادبیات فارسی، با تأکید بر نقش لهجه‌ها در حفظ هویت زبانی، دیدگاهی صریح درباره جایگاه فارسی در حوزه فرهنگی خراسان بزرگ ارائه کرد.

یاحقی لهجه را نه یک ضعف، بلکه بخش جدایی‌ناپذیر زبان و نشانه هویت دانست و گفت: لهجه‌ها شیوه آوا، تکیه و تلفظ واژه‌ها را شکل می‌دهند و نباید مایه شرم باشند. او با اشاره به گستره لهجه خراسانی افزود: خراسان یک حوزه زبانی واحد است که لهجه‌های افغانستان، تاجیکستان و خراسان امروز ایران را دربر می‌گیرد و هر یک از این لهجه‌ها، از نیشابوری و درگزی تا هراتی، هویتی مشخص دارند.

این استاد دانشگاه فردوسی مشهد با اشاره به تجربه‌های شخصی خود اظهار کرد که بارها در شهرهای مختلف به دلیل لهجه خراسانی «تاجیک» خطاب شده است. او در همین زمینه تصریح کرد: «فارسی واقعی، فارسی افغانستان و تاجیکستان است؛ هرچه زبان کهن‌تر و لهجه‌دارتر باشد، درست‌تر است.»

یاحقی با انتقاد از نگاه مرکزگرایانه، تأکید کرد که برتری‌دادن لهجه پایتخت و تحقیر لهجه‌های منطقه‌ای، نگاهی نادرست و آسیب‌زا برای زبان فارسی است. او یادآور شد که لهجه تهران نیز حاصل ترکیب لهجه‌های گوناگون است و این پدیده در بسیاری از کشورهای جهان نمونه دارد.

وی همچنین با اشاره به جایگاه تاریخی هرات به‌عنوان یکی از مراکز مهم فرهنگی و ادبی، از تأثیر گسترده گویش هرات بر مناطق پیرامونی سخن گفت و آن را نمونه‌ای از پیوندهای عمیق زبانی در خراسان بزرگ دانست؛ پیوندهایی که مرزهای سیاسی نتوانسته آن‌ها را از میان ببرد.

همچنین بخوانید: دستور جدید ملاهبت‌الله: ترک‌کننده‌گان نماز جماعت مجازات شوند

این استاد زبان و ادبیات فارسی در پایان، لهجه‌ها را میراثی ناملموس و هویتی توصیف کرد و خواستار حفظ و پاسداری از آن‌ها شد. او دانشجویان را تشویق کرد با افتخار از لهجه خود سخن بگویند و تأکید کرد که شناخت و حفظ این میراث مشترک فرهنگی، مسئولیتی همگانی است.

نوشته های مرتبط :