تاریخ، میدان تقابل دو جبهه است: جبهه «حق»، که در آن صدای فریادهای مظلومان، ایثار شهیدان و بیداری ملتها طنینانداز است؛ و جبهه «سازش»، که در آن لبخندهای دروغین، خنجرهای پنهان در آستین و خیانت به اصول و آرمانها، فصل مشترک حاکمان بیریشه و سیاستپیشگان بیایمان است. در این بزنگاه تاریخی، که فلسطین خون میریزد و قدس به محاکمه انسانیت درآمده است، باید بپرسیم: ما در کدام سوی تاریخ ایستادهایم؟ بخش نخست: منطق قرآنی؛ مقاومت یا سازش؟ قرآن، سازش با جبهه کفر را بهشدت تقبیح میکند. خداوند در آیهای بنیادین میفرماید: «وَلَنْ تَرْضىٰ عَنكَ ٱليَهُودُ وَلَا ٱلنَّصَارَىٰ حَتَّىٰ تَتَّبِعَ