وارونه‌گوییِ خنده‌دار؛ اتهامی که مردم بدخشان را هدف گرفت

دسته: تحلیل
نویسنده: حکیم حکمت
1404/04/11
1:42 ب.ظ
بازدید: 10

پایگاه خبری تحلیلی روایت : والی بدخشان در تازه‌ترین اظهارات فاضلانه‌اش گفته است: «وقتی دو سال پیش به بدخشان آمدم، مردم این ولایت فارسی را نمی‌فهمیدند.»اگر این سخن در قالب یک شوخی بیان می‌شد، می‌توانست امیدی باشد که طالبان اندکی تغییر کرده‌اند و دست‌کم برخی از والیان‌شان تلاش می‌کنند با شوخ‌طبعی و بذله‌گویی دل مردم را شاد سازند.اما افسوس که این سخن نه تنها شوخی نیست، بلکه آقای والی آن را با تمام جدیت در گفتگو با بی‌بی‌سی فارسی مطرح کرده است.اگر شوخی در کار نیست، پس می‌توان این اظهارات را تلاشی مضحک برای معکوس‌سازی یک اتهام دانست: اتهام ناآشنایی مسوولان طالبان در شمال با زبان فارسی.

والی بدخشان در تازه‌ترین اظهارات فاضلانه‌اش گفته است: «وقتی دو سال پیش به بدخشان آمدم، مردم این ولایت فارسی را نمی‌فهمیدند.»

اگر این سخن در قالب یک شوخی بیان می‌شد، می‌توانست امیدی باشد که طالبان اندکی تغییر کرده‌اند و دست‌کم برخی از والیان‌شان تلاش می‌کنند با شوخ‌طبعی و بذله‌گویی دل مردم را شاد سازند.

اما افسوس که این سخن نه تنها شوخی نیست، بلکه آقای والی آن را با تمام جدیت در گفتگو با بی‌بی‌سی فارسی مطرح کرده است.

اگر شوخی در کار نیست، پس می‌توان این اظهارات را تلاشی مضحک برای معکوس‌سازی یک اتهام دانست: اتهام ناآشنایی مسوولان طالبان در شمال با زبان فارسی.

والیانی که طالبان در شمال و شمال‌شرق افغانستان گماشته‌اند، از جمله والی بدخشان، به‌گونه‌ی گسترده متهم‌اند که زبان فارسی را نمی‌دانند و مردم محل برای بیان مشکلات‌شان ناگزیر از استفاده از مترجم‌اند.

این انتقاد بارها در بدخشان مطرح شده و حتی چندی پیش، شماری از باشندگان این ولایت خواستار برکناری مسوولانی شدند که زبان مردم را نمی‌فهمند.

اکنون که آقای والی خود از زمره‌ی همین مسوولان است، گویا کوشیده است با وارونه‌سازی حقیقت، اتهام را به مردم بازگرداند و مدعی شود این مردم‌اند که زبان فارسی را نمی‌فهمند!

این در حالی‌ست که مردم بدخشان نه تنها فارسی‌زبان‌اند، بلکه از دیرباز یکی از خاستگاه‌های مهم زبان و ادب فارسی در منطقه به شمار می‌روند؛ صدها ادیب، شاعر، نویسنده و فرهنگ‌ورزِ برجسته از دل همین مردم برخاسته‌اند که هریک سهمی در اعتلای فرهنگ فارسی داشته‌اند.

شگفتی در آن نیست که والیان طالبان با زبان، فرهنگ و رسوم مردم شمال بیگانه‌اند؛ آن‌چه شگفت‌انگیزتر است، این‌که طالبان حتی به‌پای آمریکایی‌ها نیز نمی‌رسند. نیروهای آمریکایی، پیش از اعزام به افغانستان، دوره‌های آموزشی مختصر درباره‌ی فرهنگ و زبان فارسی را می‌گذراندند تا حداقل درک حداقلی از آداب و رسوم مردم داشته باشند.

اما طالبان نه تنها چنین کاری نمی‌کنند، بلکه گویی عامدانه متعصب‌ترین و فارسی‌ستیزترین افراد خود را برای اداره‌ی ولایت‌های شمال می‌فرستند؛ تصمیمی که نشان از بی‌اعتنایی عمیق آنان به زبان، فرهنگ و کرامت مردمانی دارد که فارسی را نه‌تنها زبان گفت‌وگو، که زبان هویت و هستی خویش می‌دانند.

نوشته های مرتبط :