آیا مخالفت با اشغال امریکا به معنی همراهی با طالبان است؟

دسته: تحلیل
نویسنده: ضیا ضیایی
1404/06/31
10:32 ق.ظ
بازدید: 12

پایگاه خبری تحلیلی روایت : با توجه به سخنان دونالد ترامپ درباره احتمال حضور مجدد ایالات متحده در پایگاه بگرام، موضوع حضور نیروهای خارجی در افغانستان دوباره در کانون توجه قرار گرفته است. این موضوع با واکنش‌های گسترده‌ای میان مردم، سیاستمداران و گروه طالبان منجر شده است. شماری از سیاسیون مخالف طالبان اعلام کرده‌اند که با هرگونه حضور مجدد ایالات متحده در افغانستان مخالف هستند. این مسئله منجر شده تا برخی افراد با واکنش‌های احساسی و فراموشی حافظه تاریخی، اینگونه وانمود کنند که مخالفان اشغال آمریکا به نوعی همسو با طالبان هستند. در حالی که پرسش اساسی این است که آیا واقعاً مخالفت با اشغال آمریکا به معنای همراهی با طالبان است یا خیر؟

با توجه به سخنان دونالد ترامپ درباره احتمال حضور مجدد ایالات متحده در پایگاه بگرام، موضوع حضور نیروهای خارجی در افغانستان دوباره در کانون توجه قرار گرفته است. این موضوع با واکنش‌های گسترده‌ای میان مردم، سیاستمداران و گروه طالبان منجر شده است. شماری از سیاسیون مخالف طالبان اعلام کرده‌اند که با هرگونه حضور مجدد ایالات متحده در افغانستان مخالف هستند. این مسئله منجر شده تا برخی افراد با واکنش‌های احساسی و فراموشی حافظه تاریخی، اینگونه وانمود کنند که مخالفان اشغال آمریکا به نوعی همسو با طالبان هستند. در حالی که پرسش اساسی این است که آیا واقعاً مخالفت با اشغال آمریکا به معنای همراهی با طالبان است یا خیر؟

تجربه تاریخی اشغالگری و حضور امریکا

تجارب تاریخی نشان می‌دهد که هیچ کشوری با اشغالگری نیروی بیرونی آباد نشده و به ثبات نرسیده است. تاریخ افغانستان نیز مملو از دوره‌های اشغال و جنگ‌های داخلی بوده که هر بار تنها بر فقر، ناامنی و بی‌ثباتی افزوده است. در این بستر، ۲۰ سال حضور ایالات متحده در افغانستان با ادعای ایجاد دموکراسی و نهادهای قوی، خود نشان از ناکامی چشمگیر در تحقق این اهداف دارد. حضور آمریکا در افغانستان نه تنها نتوانست پیشرفت قابل ملاحظه‌ای در نهادینه کردن دمکراسی داشته باشد، بلکه در بسیاری از موارد به خکد به تقویت نهادهای ناکارآمد، تقلب های انتخاباتی، فساد اداری منجر شده و به تشدید ناامنی و بی‌اعتمادی عمومی دامن زده است. بنابراین، هرگونه انتقاد از این اشغالگری و خواستار دموکراسی‌ خواهی از سوی مردم طبیعی و قابل توجیه است، و نباید آن را به عنوان همسویی با طالبان تلقی کرد.

همچنین بخوانید: حکایاتی در باب شعرخوانی‌های مسخره در تاریخ

حال و آینده افغانستان

امریکا در نخست به بهانه مبارزه با القاعده وارد کشور شد اما حضور ایالات متحده و نهادهای وابسته به آن، برخی از گروه‌ها را در افغانستان تقویت کرد که یکی از آن‌ها طالبان بود. به مرور زمان، طالبان بر این واقعیت تسلط پیدا کرد که می‌تواند با استفاده از فضای ضعف ناشی از اشغال و نارضایتی عمومی و رابطه با امریکا، بار دیگر بر افغانستان تسلط یابد. در این حالت، باید بر این نکته تأکید کرد که رابطه بین آمریکا و طالبان کم و بیش در چند سال گذشته تغییر چندانی نکرده است و به نوعی دو طرف به منافع متقابل خود در شرایط خاصی متکی بوده‌اند. ایالات متحده به رغم ظاهری که برای قطع روابط با طالبان نشان داده است، در واقع همواره در پس‌زمینه با این گروه تعاملاتی داشته است. این نگرش نشان می‌دهد که ایالات متحده به جای همکاری واقعی با دولت‌های منتخب و پایدار در افغانستان، صرفاً منافع خود را دنبال کرده و حاضر به تعامل با گروه‌هایی تروریستی است و حضور دوباره امریکا تضمین کننده هیچ ارزش مردم سالاری نیست.

مخالفت با اشغال به معنای همراهی با طالبان نیست

مهم است که به تفکیک نگرش‌ها و دیدگاه‌ها توجه داشته‌باشیم. افرادی که به دلایل تاریخی و اجتماعی با اشغالگری ایالات متحده مخالفت می‌کنند، قطعا همسو با طالبان نیستند و باید درک کرد که آن‌ها خواستار یک افغانستان مستقل و استوار هستند. برچسب‌گذاری به این افراد به عنوان تعامل کننده با طالبان، تنها موجب نادیده گرفتن ریشه‌های حقیقی مشکل می‌شود.در واقع، روند سیاسی موجود در افغانستان و نگرش‌های متعددی که در آن وجود دارد، این واقعیت را نشان می‌دهد که مخالفان اشغال به دنبال ایجاد یک فضای سیاسی سالم و دموکراتیک هستند. و در این راستا، باید متوجه بود که نارضایتی مردم از وضعیت کنونی و خواستار تغییر اساسی و مخالفت با اشغالگری امریکا نمی‌تواند به آسانی به معنای حمایت از گروه‌هایی همچون طالبان تفسیر شود.

همچنین بخوانید: نگاهی به وضعیت حقوق‌‌بشر و زنان در افغانستان

در نهایت، واضح است که مخالفت با اشغال ایالات متحده در افغانستان به هیچ وجه به معنای همسویی با طالبان نیست. تاریخ و حضور ۲۰ ساله امریکا در کشور نشان می‌دهد که اشغالگری هیچگاه نتیجه مثبتی برای کشورهای مختلف به همراه نداشته است. بنابراین، انتقادات به حضور آمریکا و خواست برای استقلال باید با دقت و دانش مورد تحلیل قرار گیرد تا فضای سیاسی و اجتماعی افغانستان بتواند به سمت ثبات و پیشرفت حرکت نماید. به این ترتیب، ایجاب می‌کند تا حمایت‌ها و انتقادات به صورت مدنظر در مباحث سیاسی گسترده‌تری بررسی شود و یک دیالوگ سازنده آغاز گردد که در آن آینده‌ای بهتر برای مردم افغانستان رقم زده شود. قطعا با برچسپ زنی و اتهام و دشنام و اشغال امریکا مشکل حل نشده و کشور از استبداد طالبان نجات پیدا نمی کند.

نوشته های مرتبط :