اخیرا مطلبی خواندم که راهبرد نظامی ایران در سناریوی تقابل با ایالات متحده، مبتنیبر یک رویکرد چندلایه و دقیقا مهندسیشده است. این استراتژی که بر پایه اصول جنگ نامتقارن و بهرهگیری از ظرفیتهای بومی طراحی شده، در قالب یک فرآیند سهمرحلهای قابل تبیین است: اول این که «در گام نخست، نیروهای ایرانی با هدف مختلسازی شبکه شناسایی و راداری دشمن، تاسیسات پیشرفته راداری آمریکا را مورد اصابت قرار خواهند داد. این مرحله حیاتی، زمینهساز کاهش چشمگیر توان رهگیری و شناسایی پدافند هوایی مهاجم میشود.» که البته تاکنون در این زمینه عملکرد قابل توجه داشته است. زیرا سامانه های راداری
