در سالهایی که افغانستان زیر سلطهی بحرانهای پیدرپی سیاسی، امنیتی و اجتماعی دوام آورده، یک حقیقت تلخ بیش از هر زمان دیگری آشکار شده است: بهای اختلافات رهبران سیاسی را همیشه مردم میپردازند. مردمی که نه در تقسیم قدرت سهمی داشتهاند و نه در ایجاد بحرانها نقش، اما همواره بیشترین هزینه را متحمل شدهاند؛ از آوارگی و بیکاری گرفته تا سرکوب، فقر و بیثباتی. اظهارات تازهی نورالرحمن اخلاقی، وزیر پیشین امور مهاجران، یک بار دیگر پرده از واقعیتی برداشت که سالهاست بر سرنوشت افغانستان سایه انداخته. او با صراحت میگوید که اختلافها و پراکندگی میان رهبران سیاسی مخالف طالبان،
