نظام تعلیمی و تربیتی در افغانستان از نگاه نصاب تعلیمی، شیوه تدریس، عدم تخصص، میخانیکی و غیر عملی بودن آن و ضعف نهادهای تعلیمی، در بستر بیماری شدیدی به سر میبرد. در اثر ایجاد و ادامهیافتن سالها جنگ در این سرزمین، سیستم آموزشی آن به کلی آسیب دیده و به یک سیستم راکد و ناکارآمد مبدل گردیده است. این سیستم دارای کاستیهای زیادی بوده، نمی تواند پاسخگو برای مردم باشد و تا هنوز مشکلی را آسان نکرده است. بنابراین، برای حل مشکلات و بهبود یافتن وضع جامعه، به سیستم تعلیمی بهتری نیاز داریم. سیستم موجود از چندین نگاه دارای
