در طول تاریخ، قدرتهای بزرگ همواره بر اساس منافع خود به ایجاد و حمایت از حکومتها، گروهها و شخصیتهای مختلف پرداختهاند و زمانی که شرایط تغییر کرده، همان گروهها را کنار گذاشته یا با آنها مقابله کردهاند. یکی از نمونههای بارز این نوع سیاست، رفتار آمریکا در قبال دولتها و گروههای مختلف در کشورهای درگیر بحران است. این سیاست را میتوان با یکی از اشعار خیام مقایسه کرد که در آن، سرنوشت انسان را به دست قدرتی برتر به تصویر میکشد: جامیست که عقل آفرین میزندش صد بوسه ز مهر بر جبین میزندش این کوزهگر دهر چنان جام لطیف
