۱- فحاشی نشانهی زوال فرهنگ گفتوگوست. ۲- فحاشی دروازهی ورود به خشونت و تحقیر انسانیست. ۳- زبان آلوده، وجدان جمعی را بیحس میکند. ۴- توهین، مقدمهای برای انسانزدایی از دیگران است. ۵- فحاشی، قساوت را در ذهن و دل عادی میسازد. ۶- رواج فحاشی، مرز میان نقد و نفرت را نابود میکند. ۷- ادب، نخستین سنگر ما در برابر توحش است. ۸- فروپاشی ادب، زمینهساز فروپاشی اخلاق و
