طالبان و رسانه؛ پایان کار رسانه‌های دیداری “تلویزیون” در افغانستان به همین سادگی!؟

دسته: تحلیل
نویسنده: غلام رضا سادات
1403/07/29
12:25 ب.ظ
بازدید: 59

پایگاه خبری تحلیلی روایت : بر اساس قانون طالبان، کسی حق ندارد از تصویر و عکس استفاده کند. گفته شده که مقامات هم باید گزارش کارشان را به صورت مکتوب یا صوتی ارائه دهند. این یعنی بخش بزرگی از رسانه‌های افغانستان تعطیل خواهد شد. طالبان در دوره قبلی حاکمیت شان تلویزیون، عکاسی و نقاشی از جانداران را به کلی ممنوع کرده بود. با این وجود در سه سال گذشته مقام‌های بلندپایه حکومت طالبان از شبکه‌های اجتماعی استفاده می‌کنند، عکس و فیلم منتشر می‌کنند و در رسانه‌های تصویری نیز حضور دارند

چندی قبل وزارت امر به معروف و نهی از منکر طالبان اعلام کرد که قانون ممنوعیت استفاده از تصویر موجودات زنده به‌تدریج اجرا می‌شود. قانون امر به معروف و نهی از منکر طالبان که از سوی ملا هبت‌الله آخندزاده توشیح گردید، انتشار عکس‌ یا فیلم از جان‌داران را ممنوع اعلام کرده است. بر همین اساس پس از این فرمان فعالیت تلویزیون ملی افغانستان تحت کنترل طالبان در ولایت تخار متوقف گردید. قبل از تخار، نشرات تلویزیون ملی در قندهار، جای‌که محل حکم‌رانی رهبر طالبان است، از مدتی بدینسو متوقف و به جای تلویزیون، رادیو صدای شریعت ایجاد شده است.
بر اساس قانون طالبان، کسی حق ندارد از تصویر و عکس استفاده کند. گفته شده که مقامات هم باید گزارش کارشان را به صورت مکتوب یا صوتی ارائه دهند. این یعنی بخش بزرگی از رسانه‌های افغانستان تعطیل خواهد شد.
طالبان در دوره قبلی حاکمیت شان تلویزیون، عکاسی و نقاشی از جانداران را به کلی ممنوع کرده بود. با این وجود در سه سال گذشته مقام‌های بلندپایه حکومت طالبان از شبکه‌های اجتماعی استفاده می‌کنند، عکس و فیلم منتشر می‌کنند و در رسانه‌های تصویری نیز حضور دارند
پس از سلطه طالبان بر افغانستان در ماه اسد سال ۱۴۰۰، این گروه در نخستین روزهای ورود به کابل، در قدم نخست تعدیل در نشرات رسانه‌ها را اعمال کردند. وزارت اطلاعات و فرهنگ طالبان با ارسال نامه‌های به رسانه‌ها از آنان خواستند که نشرات شان را بر اساس آنچه طالبان تعیین می‌کنند، عیار سازند.
پس از این محدودیت، در اقدام دوم طالبان به سراغ ممنوعیت نشر فلم و سریال رفتند. چند ماه بعد از استقرار طالبان در کابل، نشر هر نوع فلم و سریال‌ها حتی سریال های اسلامی از سوی رسانه‌ها ممنوع گردید. این مسئله سبب شد تا بسیاری از رسانه‌ها با کمبود برنامه مواجه شده بعضا حتی متوقف شوند.
در اقدام بعدی طالبان تلاش کردند زنان به طور کامل از حضور در رسانه‌ها منع کنند. تذکرات جدی به رسانه‌ها در قبال حضور مجریان صادر و پوشش ماسک سیاه رنگ را برای زنان مجری الزامی کردند. این قیودات سبب شد تا بسیاری از زنان نتوانند به شغل شان ادامه دهند، در نتیجه اکثریت مطلق زنان از رسانه‌ها کنار گذاشته شدند.
پس از این‌که زنان تا حدودی زیادی از رسانه‌ها حذف شد، این بار سراغ رسانه‌های رفتند که از دید طالبان تامطلوب بودند. در اقدام جنجالی حکم مسدود ساختن تلویزیون تمدن را که در واقع صدای مردم افغانستان و شیعیان کشور می باشد، خواستند خفه کنند. با پرونده سازی تلاش جدی کردند که این رسانه‌ها برای همیشه متوقف کند، اما با حمایت گسترده مردمی و واکنش‌های تند اکثریت، از این اقدام احتمالا به طور موقت عقب نشستند.
اما در اقدام پنجم و بسیار محدود کننده، فرمان رسمی ممنوعیت انتشار زنده جان صادر گردید. این اقدام به معنی تعطیلی تمام رسانه‌های دیداری در کشور است. وقتی قرار است رسانه‌های دولتی تحت کنترل طالبان متاثر از این فرمان تعطیل شوند، قطعا برای اجرای این قانون به سراغ رسانه‌های خصوصی خواهند آمد. این می تواند پایان کار آزادی بیان و رسانه در کشور باشد.
البته این اقدام طالبان نه تنها آزادی بیان را محدود و ختم کار رسانه را در کشور رقم می زند، که صدها و هزاران نفر از کسانی‌را که به طور مستقیم و غیر مستقیم با رسانه ها همکاری می کردند، بیکار نموده و به بازار بیکاری نخبگان همچنان می افزاید.

همچنین بخوانید: طالبان از نمایندگان کشورها می‌خواهند به افغانستان برگردند

نویسنده: غلام رضا سادات

نوشته های مرتبط :