چه کسی ورزش را سیاسی می‌کند؟ راشد خان و آپارتاید جنسیتی در افغانستان

دسته: تحلیل
نویسنده: عبدالشهید ثاقب
1403/06/04
11:58 ق.ظ
بازدید: 23

پایگاه خبری تحلیلی روایت : در دو روز گذشته یکی از سوژه‌های داغ شبکه‌های اجتماعی در افغانستان، همآغوشی و هم‌نشینی راشد خان، ستاره کریکت کشور، با انس حقانی، یکی از اعضای ارشد گروه طالبان، بوده است.تصاویری که در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده است، نشان می‌دهد که او در روزهای گذشته در ضیافتی در کابل اشتراک کرده بوده که از سوی انس حقانی برگزار شده بوده است.او در حالی در ضیافت طالبان شرکت کرده است که این گروه به تازه‌گی قانون «امر بالمعروف» را توشیح و تنفیذ کرده و در این قانون، سخت‌ترین محدودیت‌ها را بر زنان وضع نموده است.

در دو روز گذشته یکی از سوژه‌های داغ شبکه‌های اجتماعی در افغانستان، همآغوشی و هم‌نشینی راشد خان، ستاره کریکت کشور، با انس حقانی، یکی از اعضای ارشد گروه طالبان، بوده است.

تصاویری که در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده است، نشان می‌دهد که او در روزهای گذشته در ضیافتی در کابل اشتراک کرده بوده که از سوی انس حقانی برگزار شده بوده است.

او در حالی در ضیافت طالبان شرکت کرده است که این گروه به تازه‌گی قانون «امر بالمعروف» را توشیح و تنفیذ کرده و در این قانون، سخت‌ترین محدودیت‌ها را بر زنان وضع نموده است.

کاربران شبکه‌های اجتماعی می‌پرسند که آیا برای راشد خان، کسی که مردم او را به عنوان ستاره و قهرمان می‌شناسند، درد و رنج زنان افغانستان هیچ اهمیتی ندارد؟ آیا نمی‌بیند که در زیر چتر حکومت این گروه، زنان از تمام حقوق انسانی و اسلامی خود محروم شده است؟ آیا نمی‌بیند که رژیم طالبان در کشور، آپارتاید جنسیتی برقرار نموده است؟ آیا نمی‌داند که این گروه، افغانستان را به زندان زنان مبدل نموده است؟

اگر همه‌ی این ستم‌ها و اجحاف‌گری‌ها در حق زنان را می‌بیند و می‌داند، پس چرا با انس حقانی همآغوشی و هم‌نشینی می‌کند؟ چرا با هم‌نشینی خود برای این گروه مشروعیت فراهم می‌کند؟ این نشانه‌ی چیست؟ نشانه‌ای این‌که وجدان مرده است یا نشانه‌ای که برای او جز قومیت طالبان، هیچ چیزی دیگری اهمیت ندارند؟

مردم حق دارند چنین پرسش‌هایی را از راشد خان بکنند. او نمی‌تواند بگوید که ورزش را سیاسی نکنید!

زیرا کسی که در حال حاضر دارد ورزش را سیاسی می‌کند، شخص خود راشد خان است. او از محبوبیتی که در حوزه ورزش کریکت کسب کرده است، در راستای قباحت‌زدایی و سفیدنمایی طالبان و عادی‌سازی ستم بر زنان استفاده می‌کند. او از راه همآغوشی و هم‌نشینی خود با طالبان، طوری وانمود می‌کند که وضعیت در افغانستان عادی است و در کشور ما انگار حقوق زنان و مردان اصلا نقض نگردیده است.

همچنین بخوانید: نیاز افغانستان؛ گفتگو یا جدال روایت‌ها؟

راشد خان، آدم عادی نیست، بلکه یک ستاره در آسمان ورزش کشور است. هر رفتاری که او بکند، هر حرکتی که او از خود بروز دهد و هر ایده‌ای را که او تبلیغ می‌کند، می‌تواند روی مردم عادی و هوادارانش تاثیر بگذارد. هم‌نشینی‌ها و هم‌آغوشی‌های او با طالبان، از این جهت یک امر سیاسی تلقی می‌گردد. پس او است که ورزش را سیاسی کرده است. پس او است که از ورزش در راستای قباحت‌زدایی و سفیدنمایی طالبان استفاده می‌کند.

با این کارهایی که راشد خان دارد انجام می‌دهد، در واقع تیم کریکت افغانستان به تیم راگبی آفریقای جنوبی در دوره‌ی آپارتاید شبیه شده است. تیم راگبی آفریقای جنوبی در دوره‌ی آپارتاید، نماد نژادپرستی و آپارتاید بود و پیمانی در سال در سال ۱۹۶۹ منعقد شد تا مانع سفر تیم‌های راگبی به آفریقای جنوبی و تیم‌های این کشور به سایر نقاط جهان بشود.

بعید نیست که روزی چنین پیمانی علیه تیم کریکت نیز منعقد گردد و مسوولیت این وضعیت به عهده‌ی کسی دیگری جز راشد خان نخواهد بود.

پس بهتر است راشد خان از همآغوشی و هم‌نشینی با طالبان دست بردارد و در کنار زنان و مردان افغانستان بایستد. هنوز، وقت است. هنوز می‌تواند هم خود و هم کریکت را از اتهام همدستی با طالبان، نجات دهد.

نوشته های مرتبط :