افغانستان و روز جهانی عاری از خشونت و افراط‌گری

دسته: تحلیل
نویسنده: ضیا ضیایی
1404/09/27
10:06 ق.ظ
بازدید: 13

پایگاه خبری تحلیلی روایت : ۱۸ دسامبر برابر با ۲۷ قوس، روز جهانی عاری از خشونت و افراط‌گری است؛ روزی که حدود یک دهه پیش با پیشنهاد ایران و تصویب سازمان ملل متحد به‌عنوان نمادی برای مبارزه با خشونت و افراط‌گرایی در جهان تعیین شد. این روز فرصتی برای بازاندیشی در مسیر صلح و همزیستی میان ملت‌هاست. افغانستان تحت سلطه طالبان، نمونه‌ای آشکار از پیامدهای افراط‌گرایی است؛ کشوری که به‌جای توسعه و آرامش، گرفتار چرخه خشونت، محرومیت و عقب‌ماندگی شده است. نام‌گذاری این روز یادآور مسئولیت جهانیان در مقابله با افراط‌گرایی و حمایت از ملت‌هایی چون افغانستان است که قربانی مستقیم این پدیده‌اند.

۱۸ دسامبر برابر با ۲۷ قوس، روز جهانی عاری از خشونت و افراط‌گری است؛ روزی که حدود یک دهه پیش با پیشنهاد ایران و تصویب سازمان ملل متحد به‌عنوان نمادی برای مبارزه با خشونت و افراط‌گرایی در جهان تعیین شد. این روز فرصتی برای بازاندیشی در مسیر صلح و همزیستی میان ملت‌هاست. افغانستان تحت سلطه طالبان، نمونه‌ای آشکار از پیامدهای افراط‌گرایی است؛ کشوری که به‌جای توسعه و آرامش، گرفتار چرخه خشونت، محرومیت و عقب‌ماندگی شده است. نام‌گذاری این روز یادآور مسئولیت جهانیان در مقابله با افراط‌گرایی و حمایت از ملت‌هایی چون افغانستان است که قربانی مستقیم این پدیده‌اند.

ریشه‌های نام‌گذاری روز جهانی عاری از خشونت و افراط‌گری

در سال ۱۳۹۳، کنفرانس «جهان علیه خشونت و افراط‌گری» در تهران برگزار شد و حسن روحانی، رئیس‌جمهور وقت ایران، پیشنهاد نام‌گذاری ۱۸ دسامبر به‌عنوان روز جهانی عاری از خشونت و افراط‌گری را مطرح کرد. این پیشنهاد با استقبال گسترده کشورها مواجه شد و سازمان ملل متحد با رأی قاطع آن را تصویب کرد. هدف از این نام‌گذاری، برجسته‌سازی اهمیت صلح و مقابله با خشونت‌هایی بود که جان میلیون‌ها انسان بی‌گناه را در سراسر جهان گرفته و جوامع را به ورطه ناامنی و بی‌ثباتی کشانده است.

خشونت و افراط‌گری؛ تهدیدی جهانی

خشونت به‌عنوان استفاده عمدی از قدرت یا نیروی فیزیکی علیه افراد یا جوامع، همواره ابزاری برای سرکوب و کنترل بوده است. افراط‌گری نیز با ریشه‌های سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و ایدئولوژیک، آرامش جهانیان را هدف قرار داده و موجب آوارگی و مرگ میلیون‌ها نفر شده است. فقر، بیکاری، توسعه‌نیافتگی و نبود امید به آینده از جمله عواملی هستند که زمینه‌ساز رشد افراطی‌گری در جوامع می‌شوند.

افغانستان؛ قربانی سلطه طالبان و افراط‌گرایی

افغانستان امروز تحت سلطه طالبان، یکی از بارزترین نمونه‌های پیامدهای افراط‌گرایی است. طالبان با تکیه بر ایدئولوژی افراطی، نه‌تنها آزادی‌های فردی و اجتماعی را محدود کرده‌اند، بلکه زنان و دختران را از حق آموزش و مشارکت اجتماعی محروم ساخته‌اند. کشور به‌جای حرکت به‌سوی توسعه و صلح، گرفتار چرخه‌ای از خشونت، ترس و عقب‌ماندگی شده است. سلطه طالبان نشان می‌دهد که افراط‌گرایی چگونه می‌تواند یک ملت را از مسیر پیشرفت بازدارد و آینده نسل‌ها را به تاریکی بکشاند.

راهکارهای جهانی برای مقابله با خشونت و افراط‌گری

برای دستیابی به جهانی عاری از خشونت، جدا از مسئله افغانستان که استثنا است؛ دولت‌ها باید سیاست‌های مشترکی را در پیش گیرند. گفت‌وگو میان ملت‌ها و ادیان، گسترش آموزش همگانی، تقویت نقش زنان و جوانان در جامعه، و همکاری‌های فرهنگی-اقتصادی از جمله راهکارهایی هستند که می‌توانند زمینه‌ساز کاهش افراط‌گرایی شوند. تجربه افغانستان نشان می‌دهد که بی‌توجهی به این راهکارها، یک کشور را به جولانگاه افراطیون بدل می‌کند.

با این وجود؛ روز جهانی عاری از خشونت و افراط‌گری فرصتی است تا جهان بر ضرورت صلح، گفت‌وگو و همکاری تأکید کند. سلطه طالبان بر افغانستان هشداری جدی برای جامعه جهانی است که اگر در برابر افراط‌گرایی بی‌تفاوت بماند، امنیت و آرامش همه کشورها در معرض تهدید قرار خواهد گرفت. این روز یادآور مسئولیت مشترک ملت‌ها برای ساختن جهانی است که در آن خشونت جای خود را به همدلی و افراط‌گرایی جای خود را به مدارا بسپارد.

نوشته های مرتبط :