بعد از انقلاب ۵۷ و کودتای خونین جریان چپ در افغانستان؛ احزاب و گروههای جهادی بهوجود آمده و در مقابل حاکمیت نظام کمونیستی اقدام ستیزجویانه و راه جهاد و مبارزه را به هدف “حفظ ارزشهای اسلامی و احقاق حقوق ملت و تغییر ساختار دولت” در پیش گرفتند. مهمترین احزاب رادیکال در افغانستان حزب اسلامی حکمتیار و مولوی خالص، اتحاد اسلامی سیاف و انقلاب اسلامی مولوی محمدی بودند. این احزاب همتراز با احزاب دیگر، برای آنچه حفظ ارزشها در جامعه مینامیدند، به مبارزهی مسلحانه پرداختند. در نتیجه اینکه بعد از چهار ده سال مبارزه، این جریانات رادیکال در کنار احزاب