«پیشترها انسان فقط جسم و روح داشت. امروز به گذرنامه هم نیاز دارد، و گرنه مثل انسان با او رفتار نمیشود.» این، سخنی است از یک تبعیدی روسی که متفکر و اندیشمندی معروف اتریشی، اشتفان تسوایگ، در کتاب خاطرات خود نقل میکند. تسوایگ، دانشمند و نویسندهای بود که سالهای درازی از عمر خود را در توهمات جهانوطنگرایانه سپری کرده بود و در طول دوره جنگ جهانی اول و پس از آن برای احیای اتحاد معنوی اروپا تلاش میکرد و کمتر به تفکرات ملیگرایانه اهمیت میداد. در جنگ جهانی دوم اما مجبور شد از کشور خود اتریش به انگلستان فرار
