پس از بازگشت گروه طالبان به قدرت در افغانستان، این گروه با اعمال سیاستهای سرکوبگرانه خود علیه اقلیتهای مذهبی و قومی، از جمله اسماعیلیان، سیاستهای مدهش و سرکوبگرانهای خود را در پیش گرفتهاست. سیاستهای ناگوار و هراسانگیز طالبان در قبال مذهب و قومیت در کشور به وضوح نمایان است و آنها بر اساس رویکردهای فشار و اجحاف به قلعوقمع اقلیتهای قومی و مذهبی پرداختهاند. سیاستهای سرکوبگرانه طالبان در امورات مهم کشوری به دو محور اصلی تقسیم میشود. نخست، سرکوب قومیت در بحث قدرت که بهوضوح نمودهایش در کتب، مقالات، و سخنرانیها مشاهده میشود. بازتاب آن توسط مخالفان و متخاصمان
