کارآموزی دوکانداری قصهای است از سرنوشت نسلی که روزی استاد دانشگاه، رئیس نهادی و صاحب تجربهٔ بزرگ بود، اما در غربت برای باز کردن یک دوکان کوچک مجبور شد مدرک “کارآموزی دوکانداری” بگیرد. این عنوان نه تنها یک سند اداری، که طنز تلخ تاریخ ماست؛ تاریخی که انسانهای باسواد و کارکشته را به صف شاگردی در بقالیهای بیگانه میکشاند، تنها برای آنکه یک ورق کاغذ ثابت کند “حق دارند”: نان خود را از راه دوکانداری به دست آورند. بعد از معاملهٔ دوحه، افغانستان دیگر وطن نیست، بیشتر به سرزمینی میماند که روحش از تن جدا شده باشد. خیابانها و
