یکی از سرودههای معروف و بحث برانگیز استاد خلیلی همان « سرود کهسار» است. برخی از نویسندهگان این شعر را نخستین شعر نیمایی در افغانستان دانستهاند. شعری است عاشقانه، با حس و حالات رمانتیک و آمیخته با توصیف طبیعت و دیدار معشوق در یک شب مهتابی در دامنۀ کوهی. این توصیف، با این زبان خیال انگیز، استوار، حس و فضای رمانتیک، به شعر تاثیر گذاری خاصی داده است. میشود گفت: چنین است که « سرودکهسار» نسبت به تمام تلاشهایی که در آن روزگار برای برهم زدن افاعیل عروضی صورت گرفته بیشتر در ذهن و زبان ها جاری بوده است.
