شاه امانالله خان پس از سفر اروپایی اش و پس از لویهجرگۀ پغمان در مجلس ششصد نفری دیپلوماتان خارجی ومقامات ملکی و نظامی حکومتش (۶ اکتوبر ۱۹۲۸) گفت: «من پادشاه انقلابی هستم و آرزو دارم تا انقلاب را در هر جهت زندگی کشور خود به وجود آورم.» من به جای تغییر دیدگاه و سیاست شاه امانالله خان از اصلاحگری به انقلاب، واژۀ انحراف را به کار برم، چونکه سیاست عملی شاه پس از سفر خارجی در مورد ادامۀ نوآوری و اصلاحات، یک انحراف مهلک بود. پرسش اصلی این است که شاه چرا دچار این انحراف شد که در نتیجۀ
