تبصره‌ای بر انجیل‌خواندن ترامپ

دسته: تحلیل
نویسنده: عبدالشهید ثاقب
1405/01/31
9:21 ق.ظ
بازدید: 3

پایگاه خبری تحلیلی روایت : قرار است این هفته ترامپ در کاخ سفید به مناسبت هفته‌ی «آمریکا انجیل می‌خواند»، آیاتی از انجیل را تلاوت کند.این خبر را که می‌خواندم، یاد صحبت‌های جورج دبلیو بوش، رئیس‌جمهور وقت آمریکا، افتادم. در یکی از مناظره‌های جمهوری‌خواهان در سال ۱۹۹۹، از جورج دبلیو بوش که آن زمان نماینده بود، پرسیده شد با کدام فیلسوف احساس نزدیکی می‌کند. بوش گفت: «مسیح، چون در جان من تغییر ایجاد کرد.»

قرار است این هفته ترامپ در کاخ سفید به مناسبت هفته‌ی «آمریکا انجیل می‌خواند»، آیاتی از انجیل را تلاوت کند.

این خبر را که می‌خواندم، یاد صحبت‌های جورج دبلیو بوش، رئیس‌جمهور وقت آمریکا، افتادم. در یکی از مناظره‌های جمهوری‌خواهان در سال ۱۹۹۹، از جورج دبلیو بوش که آن زمان نماینده بود، پرسیده شد با کدام فیلسوف احساس نزدیکی می‌کند. بوش گفت: «مسیح، چون در جان من تغییر ایجاد کرد.»

بوشی که می‌گفت مسیح در جانش تغییر ایجاد کرده، به افغانستان و عراق حمله کرد و میلیون‌ها انسان را کشت، زخمی کرد، آواره ساخت و این دو کشور را به ویرانه تبدیل کرد.

ارادت ترامپ نیز به مسیح شبیه ارادت بوش است؛ انجیل می‌خواند، اما هم‌زمان از حمله به ایران سخن می‌گوید و این کشور را به نابودی زیرساخت‌ها و بازگرداندن به عصر حجر تهدید می‌کند.

چند روزی است جدال‌های ترامپ با پاپ و همچنین انتشار تصویری مسیحایی از خود، جنجال‌برانگیز شده و بسیاری آن را توهین به مسیحیت خوانده‌اند. اما به نظر من، وهن بزرگ‌تر همین انجیل‌خواندن ترامپ است؛ زیرا اگر مسیحِ او به مسیح باور داشته باشد، هزاران بمب بر سر یک کشور نمی‌ریزد و یک تمدن را به نابودی تهدید نمی‌کند. مگر نه این است که یکی از آموزه‌های مسیح، خشونت‌پرهیزی است؟ مسیح می‌گوید: «اگر کسی بر یک گونه‌ات سیلی زد، گونه دیگر را نیز پیش آور.»

در عهد جدید، پطرس از مسیح درباره مقدار بخشش می‌پرسد که تا چند بار می‌توان کسی را که علیه تو مرتکب گناه شده ببخشی؛ آیا هفت بار کافی است؟ عیسی در پاسخ می‌گوید: «نه، نه هفت بار، بلکه هفتاد و هفت بار.»

این است مسیح واقعی؛ مسیحی که خشونت‌پرهیزی را توصیه می‌کند. اما به نظر می‌رسد سردمداران کاخ سفید، تنها به نام مسیحیت باور دارند، نه به آموزه‌های آن.

داستایفسکی در بخشی از رمان «برادران کارامازوف» صحنه‌ای را توصیف می‌کند که مسیح دوباره به اسپانیای قرون وسطی بازمی‌گردد و با مفتش اعظم روبه‌رو می‌شود. مسیح در حال موعظه و زنده کردن مردگان است که ناگهان مفتش اعظم او را می‌بیند. به نگهبانان دستور می‌دهد او را بازداشت کنند. مسیح در برابر چشم مردم بازداشت می‌شود و شب هنگام، مفتش اعظم برای بازجویی به زندان می‌رود و خطاب به او می‌گوید: «آیا این تویی؟ خود تویی؟» چون پاسخی نمی‌شنود، با تندی می‌افزاید: «جواب نده، ساکت باش.»

سپس او را سرزنش می‌کند که چرا در بیابان پیشنهاد شیطان را نپذیرفت و می‌گوید راه درست همان راه شیطان بوده است. در پایان نیز، به نام کلیسا و از جایگاه قدرت دینی، حکم اعدام مسیح را صادر می‌کند.

داستان مسیحیت در کاخ سفید نیز بی‌شباهت به این وضعیت نیست. اگر مسیح امروز بازمی‌گشت، احتمالاً توسط همان قدرتی که به نام او سخن می‌گوید بازداشت می‌شد و به نام مسیحیت کنار زده می‌گردید. در نهایت، در میان سردمداران کاخ سفید، تنها نام مسیح جذابیت دارد، نه آموزه‌هایش.

نوشته های مرتبط :