طالبان؛ ضعف مخالفین و عرصه‌ی که جولان‌گاه آنها شده است

دسته: تحلیل
نویسنده: هارون الرشید عارف
1404/01/07
7:53 ق.ظ
بازدید: 23

پایگاه خبری تحلیلی روایت : آمد و شد آمریکا به افغانستان در این روزها نشان می دهد که سفره ی مهمانی و مهمان نوازی میان گروه طالبان و امریکا گرم تر شده است و‌ در گذشته نیز چنین شد که افغانستان را یک‌شبه‌ به تالب تحویل داد‌. جز رهبران ارشد طالب و امریکایی‌ها‌ کسی از معاهده‌ی‌ دوحه‌ خبر نبود‌. با گذشت زمان هرروز‌ برمردم‌ آفتابی شد که امریکا و تالبان روی چه مواردی تفاهم کرده‌اند. از قدیم تاحال امریکا وارد مذاکره با هرگروه‌ و کشوری نمی‌شود، اگر امریکا وارد معامله شود، حداکثر‌، اکثریت‌ها‌ را بخودش و حداقل، اقلیت‌ها‌ را به طرف پیشنهاد می‌کند‌. امریکا همیشه وقتی به میز معامله‌ می‌نشنید‌ که چندبرگ‌ برنده بیشتر از رقیب‌اش‌ داشته باشد‌.

آمد و شد آمریکا به افغانستان در این روزها نشان می دهد که سفره ی مهمانی و مهمان نوازی میان گروه طالبان و امریکا گرم تر شده است و‌ در گذشته نیز چنین شد که افغانستان را یک‌شبه‌ به تالب تحویل داد‌. جز رهبران ارشد طالب و امریکایی‌ها‌ کسی از معاهده‌ی‌ دوحه‌ خبر نبود‌. با گذشت زمان هرروز‌ برمردم‌ آفتابی شد که امریکا و تالبان روی چه مواردی تفاهم کرده‌اند.
از قدیم تاحال امریکا وارد مذاکره با هرگروه‌ و کشوری نمی‌شود، اگر امریکا وارد معامله شود، حداکثر‌، اکثریت‌ها‌ را بخودش و حداقل، اقلیت‌ها‌ را به طرف پیشنهاد می‌کند‌. امریکا همیشه وقتی به میز معامله‌ می‌نشنید‌ که چندبرگ‌ برنده بیشتر از رقیب‌اش‌ داشته باشد‌.
طالبان در معامله‌ی‌ دوحه‌ هیچ برگ برنده‌ی‌ نداشتند‌. چون دولت غنی دیگر نمی‌توانست منافع امریکا را تأمین کند، امریکا طالبان را گزینه‌ی‌ مناسب دید‌ و تالبان هم برای بقدرت‌ رسیدن حاضر شدند منافع امریکا را بعد تحویل گرفتن قدرت تأمین کنند‌.
درین سه‌سال‌‌ونیم‌ طالبان بهتر از هر گروه‌ دیگری منافع امریکا را تأمین کرده‌اند. از سوی دگر با کشورهای‌ چون ایران، چین‌ و روسیه نیز روابط خوبی برقرار کرده‌اند‌. امریکا مجبور است حالا کوتاه بیاید ‌‌و حداقل طالبان را در قدرت نگهدارد‌. با شرایط که پیش‌روی‌ طالبان گذاشته، هیچ کشوری نمی‌تواند بیشتر از امریکا بر طالبان نفوذ داشته باشد‌. چین به منابع طبیعی افغانستان چشم دوخته‌ و طالبان هم به ارزان‌ترین‌ بهای‌ ممکن منابع طبیعی افغانستان‌ را در اختیار چین قرار داده‌ است. روسیه درگیر جنگ اوکراین است و زیادی از معاشقه‌ی‌ طالبان با امریکا راضی نیست، ولی نمی‌تواند‌ کاری کند، همین‌طوری‌ ادامه می‌دهد تا نخ‌ سستی‌ با طالبان داشته باشد‌. ایران هم منافع خودش را دارد و تلاش می‌کند طالبان را وادار کند دگر به امریکا اجازه‌ی‌ ورود‌ ندهند‌. هرکس به نفع خودش با طالبان رابطه دارند‌ و طالبان هم تلاش می‌کنند‌ این روال را ادامه بدهند‌، البته نه در حدی که امریکا ناراض شود‌.
این مهم بیش تر به طالبان زمینه را مساعد ساخته است که درین سه‌سال‌ونیم‌ مخالفان‌ طالبان نتوانستند‌ به جهان ثابت کنند، بدیل‌ بهتر از طالبان هستند‌. اگر اوضاع چنین باشد احتمال این زیاد است که، امریکا تا ۲۰۳۰ با طالبان‌ همین‌طور‌ پیش برود‌. اینکه ترامپ پول‌های‌ هفته‌وار را قطع می‌کند و تجهیزات‌ نظامی را از طالبان می‌گیرد‌ خیال خام است. تبلیغاتی‌ که تعدادی از مخالفین‌ طالبان را غرور کاذب بخشیده بود‌.
مخالفین طالبان که اکثرشان‌ هیچ کاری نمی‌کنند‌ و نمی‌توانند، آرزو دارند خدا کاری بکند و‌‌ بعدن رهبری تحولی‌ که در آن‌ نقش نداشته را بنام خود‌ ثبت‌ کند، باشد، امری که باعث شده تاحال چتر واحد ایجاد نشود‌.
مخالفین طالبان حتا نتوانسته‌اند‌ توجه‌ امریکا و کشورهای‌ منطقه را جلب کنند‌. در جلسات بزرگ اغلب حتا اسمی از مخالفین طالبان برده نمی‌شود، طالب چه‌خوب، چه‌ بد امروزه به محور بحث تبدیل شده و اگر مخالفین آن چنین بی برنامه حرکت کنند‌ افغانستان نیز با طالبان‌ مورد بحث قرار خواهد گرفت‌.
اتفاقات چند روز اخیر این گمان را تقویت می‌کند که احتمالن‌ حقانی‌ها‌ در رأس قدرت قرار گرفته، مکاتب‌ دخترانه را طبق میل‌ خودشان باز کنند‌ و داعش و گروه‌های‌ دگر را سرکوب‌. این تنها‌ چیزی است که امریکا می‌خواهد‌. تامین منافع‌.
برای امریکا اپارتاید‌ جنسیتی‌، بسته بودن مکاتب و دانشگاه‌ها، و هزاران مورد دگر به اندازه‌ی‌ پشه‌ هم ارزش ندارد‌. هرکه‌ منافع امریکا را تأمین کند در قدرت باقی می‌ماند‌. فعلن‌ که طالبان حاضراند‌ هرچه امریکا بگوید را انجام بدهند‌. و‌ امریکا، طالبی که سلاح دارد، ارتش دارد و جغرافیا دارد را به مخالفین در تبعید که ظاهراْ برنامه‌ی ندارند، ترجیح خواهد داد.

نوشته های مرتبط :