از دوحه تا کابل؛ نا دیده گرفته شدن خواست زنان افغانستان از سوی دولت امریکا

دسته: تحلیل
نویسنده: سیده آزاده
1404/01/03
3:06 ب.ظ
بازدید: 12

پایگاه خبری تحلیلی روایت : اخیراً و در پی سفر زلمی خلیل‌زاد به کابل و دیدار او با مقامات ارشد طالبان، شماری از زنان کشور در نامه‌ای به دونالد ترامپ از وی خواسته‌اند که خلیل‌زاد را بر اساس آنچه خیانت در قبال افغانستان و به‌ویژه روی کار آوردن طالبان و محدودیت‌های اعمال‌شده بر زنان خوانده‌اند، محاکمه کند. این درخواست نشان‌دهنده ناامیدی و تلاش زنان افغانستان برای جلب توجه‌ی جهانی به وضعیت‌شان است. با این حال، این خواسته غیرواقع‌بینانه به نظر می‌رسد، زیرا خلیل‌زاد تحت دستور ترامپ عمل کرد و معاهده‌ی صلح با طالبان با تأیید او انجام شد. ترامپ نیز به حقوق زنان اهمیت چندانی نمی‌داد، بنابراین انتظار اقدام از سوی او نامعقول است. این درخواست بیشتر نمادین و نشان‌دهنده درک خلاف واقعیت‌های سیاسی است. علاوه بر این، ترامپ خود با رهبران طالبان ارتباط داشت و خلیل‌زاد تنها مجری سیاست‌های او بود. این تناقض نشان می‌دهد که زنان افغانستان درک خلاف واقعیت‌های موجود از سیاست امریکا در قبال زنان و حقوق آنان دارند. زیرا:

اخیراً و در پی سفر زلمی خلیل‌زاد به کابل و دیدار او با مقامات ارشد طالبان، شماری از زنان کشور در نامه‌ای به دونالد ترامپ از وی خواسته‌اند که خلیل‌زاد را بر اساس آنچه خیانت در قبال افغانستان و به‌ویژه روی کار آوردن طالبان و محدودیت‌های اعمال‌شده بر زنان خوانده‌اند، محاکمه کند. این درخواست نشان‌دهنده ناامیدی و تلاش زنان افغانستان برای جلب توجه‌ی جهانی به وضعیت‌شان است. با این حال، این خواسته غیرواقع‌بینانه به نظر می‌رسد، زیرا خلیل‌زاد تحت دستور ترامپ عمل کرد و معاهده‌ی صلح با طالبان با تأیید او انجام شد. ترامپ نیز به حقوق زنان اهمیت چندانی نمی‌داد، بنابراین انتظار اقدام از سوی او نامعقول است. این درخواست بیشتر نمادین و نشان‌دهنده درک خلاف واقعیت‌های سیاسی است. علاوه بر این، ترامپ خود با رهبران طالبان ارتباط داشت و خلیل‌زاد تنها مجری سیاست‌های او بود. این تناقض نشان می‌دهد که زنان افغانستان درک خلاف واقعیت‌های موجود از سیاست امریکا در قبال زنان و حقوق آنان دارند. زیرا:

اول:

زلمی خلیل‌زاد در پروسه دوحه و تحویل دهی افغانستان به عنوان نماینده ویژه دونالد ترامپ در امور افغانستان منصوب شده بود و تمامی اقدامات او، از جمله امضای معاهده صلح دوحه در فبروری ۲۰۲۰، با تأیید و مشورت ترامپ انجام شد. این معاهده پایه‌های خروج نیروهای آمریکایی از افغانستان و بازگشت طالبان به قدرت را فراهم کرد. بنابراین، این سؤال مطرح می‌شود که چگونه ترامپ می‌تواند کسی را محاکمه کند که خودش او را به این سمت منصوب کرده و تمامی اقداماتش را تأیید کرده است. این تناقض نشان می‌دهد که درخواست زنان افغانستان از ترامپ برای محاکمه خلیل‌زاد، از نظر سیاسی غیرعملی و حتا متناقض است.

دوم:

دونالد ترامپ به طور مستقیم با رهبران طالبان، از جمله ملا برادر، تماس تلفنی داشت و این ارتباطات با واسطه‌گری خلیل‌زاد تسهیل شد. ترامپ حتی از این ارتباطات به عنوان دستاوردی مهم یاد کرد و طالبان را به عنوان شریکی برای صلح معرفی نمود. بنابراین، این سؤال مطرح می‌شود که چگونه می‌توان خلیل‌زاد را به دلیل داشتن روابط دوستانه با طالبان محاکمه کرد، در حالی که این روابط با تأیید و حمایت ترامپ شکل گرفته است. این موضوع می‌رساند که درخواست زنان افغانستان از ترامپ برای محاکمه خلیل‌زاد، نادیده گرفتن نقش خود ترامپ در این پروسه و درک خلاف واقعیت موجود از سوی آنان است.

سوم:

بخش عمده‌ای از پروسه تحویل افغانستان به طالبان در دوران ریاست‌جمهوری ترامپ انجام شد. معاهده دوحه در سال ۲۰۲۰ امضا شد و پایه‌های خروج نیروهای آمریکایی و بازگشت طالبان به قدرت در این دوران گذاشته شد. خروج نهایی نیروهای آمریکایی در اگست ۲۰۲۱ تحت ریاست جو بایدن صورت گرفت، اما این روند در زمان ترامپ آغاز شده بود. بنابراین، این سؤال مطرح می‌شود که چگونه می‌توان از خلیل‌زاد انتظار محاکمه داشت، در حالی که او تنها مجری سیاست‌های ترامپ بود. این موضوع نشان می‌دهد که زنان افغانستان به زودی گذشته را فراموش کرده اند.

چهارم:

سفر اخیر خلیل‌زاد به کابل و دیدار او با مقامات طالبان تحت تأیید و حمایت دولت ترامپ انجام شد. این سفر نشان می‌دهد که خلیل‌زاد به عنوان نماینده ترامپ عمل می‌کند و اقدامات او با تأیید دولت آمریکا هماهنگ است. بنابراین، این سؤال مطرح می‌شود که چگونه می‌توان خلیل‌زاد را به دلیل اقداماتی که با تأیید دولت ترامپ انجام داده است، محاکمه کرد. این موضوع نشان می‌دهد که درخواست زنان افغانستان از ترامپ برای محاکمه خلیل‌زاد، نادیده گرفتن نقش خود ترامپ در این پروسه بوده و کاملا غیر منطقی است.

پنجم:

حتی اگر موارد فوق را در نظر نگیریم، دونالد ترامپ به طور کلی به مسائل حقوق بشر و حقوق زنان اهمیت چندانی نمی‌داد. سیاست‌های او در دوران ریاست‌جمهوری نشان می‌دهد که او اولویت‌های دیگری، مانند کاهش حضور نظامی آمریکا در خارج از کشور و مذاکره با گروه‌هایی مانند طالبان، را در اولویت قرار می‌داد. بنابراین، این سؤال مطرح می‌شود که چرا زنان افغانستان انتظار دارند ترامپ برای احقاق حقوق آن‌ها اقدام کند. این درخواست نشان‌دهنده درک نا درست از واقعیت‌های سیاسی است.

ششم:

درخواست زنان افغانستان از ترامپ برای محاکمه خلیل‌زاد ممکن است نمادین باشد و هدف آن جلب توجه جهانی به وضعیت زنان افغانستان تحت حاکمیت طالبان باشد. با این حال، این درخواست نشان‌دهنده درک سطحی آن‌ها از واقعیت‌های سیاسی است. زنان افغانستان قربانی سیاست‌های بین‌المللی و معاملات قدرت‌های بزرگ شده‌اند، اما به نظر می‌رسد که هنوز درک کاملی از نقش بازیگران اصلی در این پروسه ندارند. این موضوع نشان می‌دهد که شکاف عمیقی بین واقعیت‌های سیاسی و درک عمومی از این واقعیت‌ها وجود دارد.

هفتم:

خلاصه گپ این‌که؛ درخواست زنان افغانستان از دونالد ترامپ برای محاکمه زلمی خلیل‌زاد، هرچند ممکن است از سر ناامیدی و تلاش برای جلب توجه جهانی به وضعیت آن‌ها باشد، اما از نظر سیاسی غیرواقع‌بینانه و حتا متناقض به نظر می‌رسد. این درخواست نادیده گرفتن نقش ترامپ در پروسه صلح با طالبان و تحویل افغانستان به این گروه است. علاوه بر این، ترامپ به عنوان کسی که به مسائل حقوق بشر و حقوق زنان اهمیت چندانی نمی‌داد، بعید است به چنین درخواستی پاسخ مثبت دهد. این موضوع نشان می‌دهد که زنان افغانستان در یک بازی سیاسی بزرگ‌تر قرار گرفته‌اند و از نقش واقعی بازیگران اصلی در این پروسه آگاهی کامل ندارند و یا سطحی به موضوع نگاه می کنند.

نوشته های مرتبط :