متن قابل ملاحظه از نویسنده پشتون تبار: بلخ و بدخشان مناطق پشتون ها نیست

دسته: اجتماعی
نویسنده: عبدالرحمن سالم
1403/05/04
1:36 ب.ظ
بازدید: 104

پایگاه خبری تحلیلی روایت : بالاتر از سالنگ که اگر کندز است یا بلخ و یا بدخشان، این‌ها مناطق پشتون‌ها نیست و قبل از ایجاد شدن افغانستان، گاهی این مناطق توسط، احمدشا بابا و نواسه‌هایش و بعد توسط، دوست محمد خان و اولاد او نگهداری می‌شد. و بعضی هم به دست امپراتورهای دیگر داده می‌شد. حتی هرات در زمان دوست محمدخان و اولاد او، میان امپراتوری فارس و قاچار ایران دست به دست شده‌بود.

بالاتر از سالنگ که اگر کندز است یا بلخ و یا بدخشان، این‌ها مناطق پشتون‌ها نیست و قبل از ایجاد شدن افغانستان، گاهی این مناطق توسط، احمدشا بابا و نواسه‌هایش و بعد توسط، دوست محمد خان و اولاد او نگهداری می‌شد. و بعضی هم به دست امپراتورهای دیگر داده می‌شد. حتی هرات در زمان دوست محمدخان و اولاد او، میان امپراتوری فارس و قاچار ایران دست به دست شده‌بود.
یک زمان کشمیر و ملتان هم از طرف حکومت‌های ما اداره می‌شد.

اول از همه، اگر کسی نمی‌پذیرد که این مناطق اصلاتاً متعلق به پشتون‌ها نیستند، چرا دولت‌های افغانستان در طول تاریخ به طور مداوم پشتون‌ها را در آنجا مستقر کرده‌اند؟ این ناقلین چه کسانی هستند؟

اگر موضوع افغانیت باشد، این را باید توضیح داد که افغانیت دو هویت دارد: یکی هویت سیاسی که به افغانستان مربوط می‌شود و دیگری هویت قومی که پشتون‌ها ادعا می‌کنند
افغان هستند. بنابراین، اگر ادعای پشتون‌ها درست باشد که قوم افغان هستند، تاجیک‌ها، ازبک‌ها، هزاره‌ها، ترکمن‌ها و سایر اقوام از نظر قومی افغان نیستند و هویت سیاسی آن‌ها افغان است که تابعیت افغانستان را دارند.

فرض کنیم که از نظر قومی، پشتون‌های آن سوی خط دیورند پس از ۱۰۰ یا ۱۲۰ سال (اگر به دقت حساب کنیم ۱۳۱ سال می‌شود) یکپارچه شوند، باید یادآوری کرد که بلخ، هرات و کندز نیز حدود ۲۰۰ سال نیست که بخشی از افغانستان فعلی هستند. همین قدر آن هم می‌شود که بیست سال بر آن اضافه کنید که اگر مرتبه اول را بر آن حساب کنید. زمان احمد شاه بابا است که حدود ۲۰۰ سال پیش شمال افغانستان تعیین شد. پس اگر ما حق داریم ۱۳۱ سال به عقب برگردیم، بر چه اساسی جدایی‌طلبی تاجیک‌ها، ازبک‌ها، ترکمن‌ها و هزاره‌ها را نمی‌پذیریم که بر اساس قومیت با اصل خود یکپارچه شوند؟

همچنین بخوانید: طالبان و ژنوساید فرهنگی در بلخ

بنابراین، اگر ولایات متصل به تاجیکستان به تاجیکستان بپیوندند، ولایات متصل به ازبکستان به ازبکستان و ولایات متصل به ایران به ایران، و هموطنان تاجیک و فارسی‌زبان خود را از نظر قومی به آنها وابسته بدانند و درخواست یکپارچگی کنند، آن را خیانت می‌دانیم؟

ما افغان‌ها از خود کش وبیگانه پرست هستیم. کسی که با ما در یک دیگ شریک است، او را بر سر سفره راه نمی‌دهیم، اما جوانان و خانواده همسایه را در دیگ خود شریک می‌سازیم. تو اول باید حقوق اساسی هم‌وطنان خود را به آنها بدهی، قوانین انسانی را حاکم کنی، هر فرد را با دیگران برابر کنی، مکانیسمی‌برای تقسیم قدرت ایجاد کنی و رهبران قومی خود را قانع کنی، سپس به فکر دیگران باشی.

ما هنوز از نزاع بین غلزی و درانی رهایی نیافته‌ایم و آن‌ها در تلاشند تا اورکزی، مومند، وزیر، آفریدی، یوسفزی، داوود، و قوم آن سوی شینوار را به هم پیوند دهند.

من نیز حوصله زیادی دارم که برای شما تاریخ بنویسم، مردم ما همین‌طور خوب هستند که خیال‌بافی می‌کنند، اگر خیال‌باف نبودند، همه ابتدا معاهده گندمک، سپس دیورند و سپس راولپندی را خوانده بودند. ابتدا باید این سؤال را برای خود حل کرده‌بودند که چرا امان‌الله خان در معاهده راولپندی در سال ۱۹۱۹، به فکر پشتون‌های آن سوی خط نبود، سپس چرا ظاهر شاه در سال ۱۹۴۷ به فکرشان نبود، و چرا رئیس‌جمهور غنی در دوره خود اجازه داد که سیم خاردار نصب شود و رئیس‌جمهور کرزی در ۱۳ سال حکومت خود سخنان عوام‌فریبانه‌ای می‌گفت که در مورد دیورند قوم‌ها و ملت تصمیم خواهند گرفت. باید تصمیم‌گیری می‌کردند و یک جرگه تشکیل می‌دادند، یا اکنون که حاکمان خالص کشور هستند (آن ۲۰ سال گذشته غلامان غرب بودند) باید یک جرگه برای دیورند برگزار می‌کردند؟

همچنین بخوانید: چاپ‌اندازان ولایت‌های کندز و بدخشان برای کسب امتیاز آخرین 'اوغلاق' با یکدیگر رقابت کردند

اکتوبر نیز خیلی دور نیست و در اکتوبر مشخص خواهد شد که پشتون‌های آن سوی خط و جوانان PTM مسئله پشتونستان و افغانستان را پیگیری می‌کنند یا مبارزه برای حقوق پشتون‌ها تحت قانون اساسی پاکستان را دنبال می‌کنند.

نوشته های مرتبط :