توهین و تحقیر سرباز

دسته: تحلیل
نویسنده: تحریریه روایت
1401/12/09
11:05 ق.ظ
بازدید: 35

امروز ۹ حوت است. از ۹ حوت در دوره‌ی جمهوریت به عنوان روزِ سرباز یا روز ملی حمایت از نیروهای مسلح بزرگداشت می‌شد.

امسال ۹ حوت در حالی در افغانستان فرارسیده است که از نیروهای مسلحِ ۳۰۰ هزارنفری آن خبری نیست و دیگر کسی به آن‌ها گُل تقدیم نمی‌کند. آری نزدیک به یک و نیم سال می‌شود که ارتش افغانستان فروپاشیده و در کشور طالبان به قدرت رسیده است.

اگرچه رهبر طالبان هنگامی که این گروه در ۱۵ اگوستِ سال ۲۰۲۱ به قدرت رسید فرمان عفو عمومی صادر کرد، اما گزارش‌های نهادهای بین‌المللی نشان می‌دهد که جنگ‌جویانِ آن‌ها با نظامیانِ پیشین برخورد انتقام‌جویانه داشته و تا هنوز صدها مورد قتل،تیرباران، ترور، شکنجه و توهین و تحقیر آنان گزارش شده است.

انتقام‌جویی طالبان از نظامیان پیشین باعث گردیده است که بسیاری از آن‌ها خانه، خانواده و وطن را ترک گفته و به کشورهای همسایه پناهنده شوند؛ به گونه‌ای که در حال حاضر هزاران نظامی پیشین افغانستان در پاکستان و ایران زندگی می‌کنند و مشغولِ کارهای شاقه‌اند.

اگرچه توهین و تحقیر و انتقام‌جویی موتور محرک چرخه‌ی خشونت در میان تمام اصناف و اقشار است، اما در میان قشرِ نظامی بیش‌تر. زیرا هر صنف و طبقه‌ای ارزش‌های خاص خود را دارد ولی ارزشِ صنف نظامیان افتخار است. آن‌ها در سنگرها از جانِ خود می‌گذرند تا قهرمان خوانده شوند و شجاعت شان به رسمیت شناخته شود. وقتی چنین قشری با تغییر رژیم مورد توهین و تحقیر و شکنجه قرار بگیرند، احتمالِ این‌که برای انتقام‌گیری جذبِ نیروهای تروریستی شوند خیلی زیاد است.

به تجربه‌ی خاورمیانه نگاه کنید. تجربه داعش در خاورمیانه نشان می‌دهد که آن‌ها خیلی به سهولت می‌توانند از ارتش‌های فروپاشیده سربازگیری کرده و از خشم و نارضایتی‌های آنان سوءاستفاده کنند.

همچنین بخوانید: ارتش پاکستان: دو سرباز پاکستانی در درگیری با ستیزه‌جویان در خیبرپختونخوا کشته شدند

ارتش پیشین افغانستان یکی از بهترین ارتش‌های آموزش‌دیده‌ی منطقه بود. مهارت‌ها و توانایی‌هایی را که نظامیان پیشین دارند اگر در خدمت کانون‌های استخباراتی و یا گروه‌های تروریستی قرار گیرد، برای کل منطقه خطرناک است. متاسفانه طوری که دیده می‌شود که شکنجه، تحقیر و ترور نظامیان پیشین هنوز در افغانستان ادامه دارد. اگر کشورهای منطقه و جهان بالای طالبان اعمال فشار نکنند که رفتار خود را تغییر بدهند، من آینده را خیلی خوب نمی‌بینم.

نوشته های مرتبط :