مذهب، سیاست، غرب

مذهب رسمی سلطنت عمان “اباضی” است که از شاخه های خوارج قدیم به شمار می روند. خوارج در قرن اول هجری خونین ترین جنگ ها را با امام علی براه انداخته و در فرجام او را ترور نمودند.
جالب این است که مفتی بزرگ سلطنت عمان و مذهب اباضی آقای احمد خلیلی نسل کشی غزه را به جنگ احزاب تشبیه نموده و با تمام نیرو در کنار شیعه علی در لبنان، ایستاده است.
از آثار مبارک جنون صهیونیستی و نسل کشی فلسطینیان، برداشتن حساسیت های مذهبی در میان امت اسلامی از یکسو و‌ برداشتن پرده از سیمای افراد، شبکه ها و برنامه های فراوان‌ از سوی دیگر می باشد. این را می شود استراتیژیک ترین کاری دانست که در چند قرن اخیر سابقه نداشته است.
از سوی دیگر، زمانی که رضا شاه پهلوی در ایران حکومت می نمود، او با وجودی که روابط خوبی با رژیم صهیونیستی داشت، شاهان عرب در کنفرانس های سازمان کنفرانس اسلامی ایشان را شاه شاهان خطاب نموده و در برابرش سر فرو می آوردند. از آن زمان تا سه دهه پیش زبان فارسی در مکه و مدینه دومین زبان به شمار می رفت. با پیروزی انقلاب امام خمینی ‌و شعار های ضد امریکایی او، همان ایرانیانی که مقام و منزلت خاصی در نظام سلفی بنیاد سعودی داشتند، یک شبه همه “مجوس” خوانده شده و تکفیر گردیدند. زبان امام بخاری و مسلم و ترمذی و نسائی و ابن ماجه و ابو داود و ابن حنبل زبان مجوس تلقی شده و از تمامی لوحه های مکه و مدینه برداشته شدند. وزارت امور دینی سعودی به چاپ و‌توزیع نمودن کتابی آغاز نمود که عنوانش “نوبت مجوسی ها فرا رسید” بود. ناصرالدین البانی فتوایی را صادر نمود که از فلسطینیان می خواست تا کشور شان را ترک کنند چون زندگی و ایمان شان در خطر است. نام جدید “خلیج فارس” هم که پس از ملی ساختن نفت در ایران از سوی انگلیس های بحرین به “خلیج عربی” تبدیل شده بود، با پیروزی انقلاب ایران رواج گسترده یافت.
موقفی را که امروز دو سه کشور خلیجی، رهبران مذهبی و شبکه های مذهبی وابسته به آن ها در جوامع ما در دفاع از اسرائیل و آن هم زیر عنوان جنگ شیعه- سنی اختیار نموده اند ریشه در همین تاریخ دارد.
فراموش نکنیم، از جمله معروفترین کسانی که امروز بر طبل سنی ستیزی می کوبند آن ها هم یا در انگلستان مرکز داشته و یا هم در امریکا که می شود از یاسر الحبیب کویتی و پسری بنام الله یاری افغانی یاد نمود.
نویسنده: خواجه بشیر احمد انصاری