سفر هیئت آمریکایی به کابل؛ آیا بلک واتر افغانی در راه است؟

دسته: تحلیل
نویسنده: حکیم حکمت
1404/01/03
11:54 ق.ظ
بازدید: 184

پایگاه خبری تحلیلی روایت : چندی قبل جناب محمد علم ایزدیار، نایب پیشین مجلس سنا، به مشهد آمده بود و با دوستی به ملاقاتش در هوتلی رفتیم. در این دیدار، یکی از شاعران شناخته‌شده‌ی کشور نیز حضور داشت. طبیعی است که در این دیدار، بحث‌های سیاسی در باره‌ی کشور نیز داشتیم. در جریان این مباحثه، شاعر عزیزِ ما، با همانِ ذهنیتِ شاعرانه‌اش، مطرح کرد که آمریکا به زودی مخالفان طالبان را به کشور برخواهد گرداند.

چندی قبل جناب محمد علم ایزدیار، نایب پیشین مجلس سنا، به مشهد آمده بود و با دوستی به ملاقاتش در هوتلی رفتیم. در این دیدار، یکی از شاعران شناخته‌شده‌ی کشور نیز حضور داشت. طبیعی است که در این دیدار، بحث‌های سیاسی در باره‌ی کشور نیز داشتیم. در جریان این مباحثه، شاعر عزیزِ ما، با همانِ ذهنیتِ شاعرانه‌اش، مطرح کرد که آمریکا به زودی مخالفان طالبان را به کشور برخواهد گرداند.
تبسمی کردم اما نخواستم تبصره‌ای بکنم که خاطرش مکدر و دل‌خوشی‌اش نقشی برآب شود.
البته از این دست آدم‌های خوشبین در میان مخالفان طالبان، در ایام کارزارهای انتخاباتی آمریکا و پس از آن کم نبودند.
کافی است تا شما مصاحبه‌‎ها، سخنرانی‌ها و یادداشت‌های چند ماه قبل مخالفان در شبکه‌های اجتماعی را دوباره مرور کنید تا متوجه شوید که اکثریتِ آن‌ها با توجه به لحن انتقادی ترامپ و کابینه‌اش در هنگام کارزارهای انتخاباتی آمریکا چگونه امیدوار شده بودند که عصر نازدانگی طالبان پایان یافته و واشنگتن دوباره علیه این گروه اقدام نظامی خواهد کرد.
در میان مخالفان طالبان، مسابقه‌ای در عکس‌گیری و عکس‌اندازی راه افتاده بود و بسیاری سیاست‌مدارانی که لاف خبرگی و نخبگی می‌زنند، یک دعوت‌نامه‌ی خشک و خالی یک سناتور گمنام آمریکایی را نشانه‌ی حمایت آن کشور از اپوزیسیون و مقاومت تلقی می‌کردند.
با این همه، منصفانه نیست اگر نگوییم که در همان زمان نیز برخی از نخبگان افغانستان بودند که این خوش‌بینی‌ها را به حساب سطحی‌نگری آن‌ها می‌گذاشتند و معتقد بودند که لفاظی‌های ترامپ علیه طالبان فقط کاربرد کمپاینی و انتخاباتی دارد نه بیش‌تر.
استدلال این تحلیل‌گران این بود که ترامپ از یک‌سو تاجر و اهل معامله و است و معاهده‌ی دوحه نیز در دوره‌ی او امضا گردیده است، و از سوی دیگر از میان جناح راست افراطی برخاسته و برایش موضوعات حقوق بشری در خارج آمریکا اهمیت ندارد.
به همین دلایل، این تحلیل‌گران معتقد بود که اگر ترامپ به قدرت برسد به جای تقابل با طالبان، تعامل با این گروه را در پیش خواهد گرفت.
این دسته از تحلیل‌گران معتقد بودند که عمده خواست‌های ترامپ از طالبان دو چیز است:
1) فاصله‌گیری از چین، روسیه و کشورهای منطقه؛
2) انجام نقش بلک واتر افغانی در منطقه.
توقعی که ترامپ از طالبان دارد همین است که نقش جنگجویان مزدور و کم‌هزینه‌ی آمریکا را در منطقه بازی کند.
او در دور نخست ریاست جمهوری خود گفته بود که طالبان قاتلان بی‌رحمی هستند که تا دیروز رقبای ما از آن‌ها علیه آمریکا استفاده می‌کرد و از این پس ما استفاده خواهیم کرد. نوع نگاه ترامپ به طالبان همین است.
اگرچه طالبان در طول سه سال گذشته تلاش داشتند با استفاده از هرج و مرج حاکم در نظام بین‌المللی، هم کُمک‌های آمریکا را دریافت کنند و هم با چین و روسیه سر بجنبانند؛ اما چند اتفاقی در یکی دو روز اخیر در کابل رُخ داد حاکی از آغاز عصر جدید در روابط طالبان و آمریکا است.
این اتفاقات عبارتند از: سفر یک هیئت آمریکایی همراه با خلیل‌زاد به کابل، آزادسازی یک گروگان آمریکایی از سوی طالبان، حذف کلمه شهادت و شعارهای ضدآمریکایی از دیوارهای کابل و اخیرا نیز لغو جایزه‌ی ده میلیون دالری بر سر سراج‌الدین حقانی از سوی آمریکا.
به نظر می‌رسد توافقات میان طالبان و آمریکا با پادرمیانی زلمی خلیلزاد در حال نهایی‌شدن است. اگر این توافقات نهایی شود، خبر خوشی برای منطقه و افغانستان نیست.